Άγιος Νεομάρτυς Νικόλαος (1769) εκ Μαγνησίας της Μικράς Ασίας
O Άγιος νεομάρτυς Νικόλαος γεννήθηκε και έζησε στην περιοχή της Μαγνησίας της Μικράς Ασίας, στο χωριό Γιαγιά-κιοϊ της περιφερείας της Περγάμου. Πατέρας του ήταν ο Χατζη-Κανέλλος, άνθρωπος τίμιος, έμπιστος και σεβαστός από όλους, ακόμη και από τους τούρκους.
Γι’ αυτό του είχε ανατεθεί η επιστασία και η ευθύνη των ποιμνίων και των αγροκτημάτων του φημισμένου αγά της περιοχής Καρα-Οσμάνογλου. Σε νεαρή ηλικία ο Άγιος, με τη σύμφωνη γνώμη του πατέρα του, αρραβωνιάστηκε μία σεμνή κόρη της επαρχίας του. Όταν έφθασε στην ηλικία των 22 ετών, ετοιμάστηκε για τον γάμο του. Σχεδίαζε μάλιστα να γίνει το Μυστήριο την Κυριακή του Θωμά. Έπρεπε όμως να μεταβεί στη Μαγνησία για να εξασφαλίσει τις άδειες του γάμου και να τακτοποιήσει ορισμένες ακόμα προετοιμασίες για το μυστήριο. Αναχώρησε λοιπόν, αφού προηγουμένως επήρε την άδεια από τον αγά και τον πατέρα του. Επειδή δε το αφεντικό τους, ο αγάς Οσμάνογλου, είχε μεγάλη επιρροή και εξουσία, ο άγιος «ξεθάρρευσε» και φόρεσε υποδήματα τουρκικά και φέσι κόκκινο, πράγμα που ήταν απαγορευμένο στους Χριστιανούς της Ανατολής. Όταν έφθασε στην πόλη ο Άγιος και τον είδαν έτσι ντυμένο οι υπηρέτες του δικαστού της Μαγνησίας και ενώ ήξεραν ποιον μεγάλο αγά υπηρετεί, τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν αμέσως για ανάκριση στον δικαστή. «Αυτά που φορείς, του είπε ο κατής, είναι τουρκικά και απαγορεύεται να τα φορούν άλλοι άνθρωποι διαφορετικής θρησκείας. Μήπως έχεις πρόθεση να ασπασθείς τη θρησκεία του Μωάμεθ;». Ο νεότατος Νικόλαος, χωρίς να ταραχθεί από την ύπουλη ερώτηση, απάντησε γενναία: «Ο Θεός να με φύλαξη και ποτέ να μην αρνηθώ την πίστη μου. Τα ρούχα τα φορώ με άδεια του μεγάλου αγά, που πιστά τον υπηρετεί και τον δουλεύει ο πατέρας μου». Τότε ο δικαστής διατάζει να τον μαστιγώσουν. Και ο Άγιος ατάραχος δέχεται τα άγρια χτυπήματα. Πάσχει, υποφέρει, καθώς το αίμα του τρέχει. Ιερό ρίγος τον διαπερνά. Υπομένει γενναία και με ευχαρίστηση τους ραβδισμούς. Η μαστίγωση σταματά, τον παρακινούν να τουρκέψει και του υπόσχονται ότι θα σταματήσουν το μαρτύριο. Και αυτός με περισσότερη γενναιότητα αποκρίνεται: «Δεν αρνούμαι την πίστη μου ακόμη και με τον πιο επώδυνο θάνατο». Οργισμένος ο κριτής διατάζει βιαιότερη μαστίγωση. Ό Άγιος έχει εισέλθει στον ένδοξο δρόμο του μαρτυρίου του. Δίνει τις ιερές εκείνες μάχες προκειμένου να διαφύλαξη ακέραια την πίστη του, να μην προδώσει την αγάπη του Χριστού. Προσπαθούν τώρα να τον κάμψουν με κολακείες, με υποσχέσεις για τιμές και αξιώματα. Όλα τα περιφρονεί ο Άγιος. Δακρύζει αλλά δεν δειλιάζει, καθώς βλέπει όλα τα όνειρα της επιγείου ζωής του να σβήνουν. Η αγάπη του προς τους γονείς του και την σεμνή μνηστή του παίρνουν τώρα ακόμα κατώτερη θέση μέσα του. Και ο Συναξαριστής χαρακτηριστικά σημειώνει: «Τα πάντα καταφρονών και φωνάζων μετά παρρησίας έλεγε: “Μπροστά μου βλέπω τον θάνατον, ω δικαστά, και δεν υπάρχει κανένας τρόπος που να με κάνη να αρνηθώ την πίστη μου”». Ακολουθεί και τρίτη και τετάρτη μαστίγωση. Αυτή τη φορά τον κτυπούν σκληρά και απάνθρωπα στην κοιλιακή χώρα και ρίχνουν μισοπεθαμένο τον ευλογημένο αυτόν μάρτυρα στη φυλακή! Ο άγιος Νικόλαος ο νεομάρτυς εδώ θα περάσει ακόμη άλλες τρεις ήμερες, τις τελευταίες της επιγείου ζωής του. Τις περνά με υπομονή και με προσευχή δοξολογίας προς τον θεό, που αξιώνεται από Αυτόν να ζει μια τόσο μεγάλη τιμή, να γίνεται μάρτυράς Του! Και έτσι η αγία του ψυχή, φωτεινή με το λαμπρό ένδυμα του μαρτυρίου, αναχώρησε για τον ουρανό στις 24 Απριλίου του 1769 (κατ’ άλλους 1776 ή 1796). Εκεί ενωμένος με τον χορό των αθλητών και συμμαρτύρων του αινεί και δοξάζει τον ουράνιο Νυμφίο του. Οι πιο δύσκολες στιγμές στη ζωή του κάθε πιστού Χριστιανού -σε οποιαδήποτε εποχή και αν ζει- είναι εκείνες που θα κληθεί να ομολογήσει πίστη στον Θεό τον αληθινό, έστω και αν η ομολογία αυτή του στοίχισει. Ο άγιος Νικόλαος ο νεομάρτυς μας διδάσκει το μάθημα της ανδρείας και της ηρωικής ομολογίας του Χριστού. Μη διστάζουμε λοιπόν και μείς στις δύσκολες ώρες των μεγάλων προκλήσεων να ομολογούμε σταθερά: «Είμαι του Χρίστου»! Τότε θα είμαστε άξιοι μιμηταί εκείνων των Αγίων, των ιδικών μας νεομαρτύρων. Τότε και οι άγιοι ένδοξοι νεομάρτυρές μας θα χαίρονται καθώς θα μας βλέπουν να βαδίζουμε στα ίχνη τους, ίχνη που οδηγούν στον Παράδεισο! (Πηγή του κειμένου του βίου του Αγίου Νεομάρτυρος Νικολάου του εκ Μαγνησίας της Μικράς Ασίας είναι το site Κιμιντένια).
Στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Διαβατών τιμούμε τον Άγιο Νεομάρτυρα Νικόλαο και μάλιστα έχουμε την ευλογία καθ' εκάστη Θεία Λειτουργία που τελείται στην ενορία μας να ψάλλουμε το Απολυτίκιον του το συγγραφέν υπο του ιερομονάχου π. Θεοφάνη Κούκου) πρεσβυτέρου του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου & Αγίων Αναργύρων Διαβατών Θεσσαλονίκης.
Τον λαμπρόν νεομάρτυρα αξίως τιμήσωμεν,
Μαγνησίας τον γόνον, Μικράς Ασίας το καύχημα.
Βασάνους υπομείνας καρτερώς, των νέων ανεδείχθης οδηγός.
Θεραπεύεις τους τιμώντας σε ευλαβώς Νικόλαε μακάριε.
Δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ, δόξα τω σε αναδείξαντι,
δόξα τω ενεργούντι δια σου πάσιν ιάματα.
Ορθόδοξο Αγιολόγιο - Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία - Βασίλειος Β. Πολατίδης - www.kotsari.com
