Οι Άγιοι του Δυτικού Πόντου και της Πάφρας. Ο Άγιος Αντώνιος ο Στουδίτης, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, από την Πάφρα του Πόντου (12 Φεβρουαρίου)
Ο Άγιος Αντώνιος ο Στουδίτης, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, από την Πάφρα. Γεννήθηκε το έτος 910 και πέθανε το έτος 983 μ.Χ.. H Εκκλησία μας εορτάζει και τιμά την μνήμη του στις 12 Φεβρουαρίου.
Ο Άγιος Αντώνιος γεννήθηκε στην Πάφρα από χριστιανούς γονείς. Είχε δέκα αδέρφια. Το βαπτιστικό του όνομα ήταν Αβράμιος. Τα στοιχειώδη γράμματα τα έμαθε στην Πάφρα. Σε ηλικία 12 ετών πήγε στη Σαμψούντα και σπούδασε στην Ελληνική Σχολή επί τέσσερα χρόνια. Μετά συνέχισε τις σπουδές του στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί γνωρίστηκε με ένα συμμαθητή του, τον Συμεών. Ο Συμεών ήταν αποφασισμένος να γίνει μοναχός στο μοναστήρι του Στουδίου. Άγιοι του Δυτικού Πόντου & της Πάφρας. Άγιος Αντώνιος ο Στουδίτης, Πατριάρχης Κων/πόλεως. Ο Συμεών παρακάλεσε τον Αβράμιο να μεταφέρει ένα γράμμα του στον πατέρα του Βασίλειο που υπηρετούσε στην αυτοκρατορική αυλή και τον προέτρεπε να επισκεφθούν μαζί το μοναστήρι του Στουδίου. Τελικά επισκέφθηκαν το μοναστήρι και οι δύο και έγιναν εκεί μοναχοί. Ο μεν πρώτος έγινε «Συμεών ο Νέος ο Θεολόγος» και o δεύτερος «Αντώνιος ο Στουδίτης» Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Σε ηλικία 20 ετών έγιναν μοναχοί. Ο Αβράμιος πήρε το όνομα Αντώνιος. Μετά και οι δύο ιερομόναχοι διακονούσαν την Εκκλησία του μοναστηριού, που είχε οκτακόσιους μοναχούς. Το 951 ο ηγούμενος του μοναστηριού Συμεών και αυτός εγκαταλείπουν τη ζωή αυτή. Ο Αντώνιος άφησε στη θέση του τον μοναχό Συμεών που ήταν τότε σαράντα ετών. Όμως ο πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Νικηφόρος εξόρισε τον Συμεών σαν ανθρωπολάτρη (αγαπούσε πολύ τον γέροντα του Συμεών) και τον έστειλε στο μοναστήρι του Αγίου Μάμαντος, όπου επιδόθηκε στην συγγραφή εκκλησιαστικών βιβλίων. Οι μοναχοί του Στουδίου επαναστάτησαν εναντίον του Πατριάρχη, έκλεισαν την πόρτα του μοναστηριού, εξέλεξαν παρά τη θέλησή του ως ηγούμενο το μοναχό Αντώνιο και έψαλαν όλοι μαζί το «άξιος- άξιος». Για είκοσι χρόνια ήταν ηγούμενος του μοναστηριού. Όταν πέθανε ο Πατριάρχης Νικηφόρος όλος ο κλήρος και ο λαός με εικόνες στα χέρια περικύκλωσαν το μοναστήρι και απήγαγαν τον Αντώνιο. Δύο χιλιάδες μόνο κληρικοί (Ιερείς και Επίσκοποι) και πολύς λαός τον οδήγησαν στο Πατριαρχείο για ενθρόνιση. Έτσι παρά τη θέλησή του έγινε Πατριάρχης και έζησε μια πραγματικά αγγελική ζωή. Μια νύχτα ενώ πήγαινε σαν απλός μοναχός σε πέντε ορφανά για να τα βοηθήσει ένα χέρι χωρίς κορμί του άφησε ένα σακούλι με φλουριά και μια φωνή του είπε: «Αντώνιε, πάρε τα φλουριά αυτά, για να έχεις να μοιράζεις στους φτωχούς χωρίς να δυσκολεύεσαι». Ως Πατριάρχης τακτοποίησε τα εσωτερικά της Εκκλησίας, απέκοψε από τον κλήρο τους εικονομάχους, εδραίωσε το καθαρό ορθόδοξο φρόνημα, προστάτεψε τους αδυνάτους και ανέβασε το γόητρο της Εκκλησίας στα ύψη που το είχαν ανεβάσει ο Γρηγόριος, ο Χρυσόστομος και άλλοι. Αφού τακτοποίησε τα πάντα σε πέντε χρόνια, μια μέρα εγκατέλειψε το ωμοφόριό του στο Ναό των Αγίων Αποστόλων επάνω στην Αγία Τράπεζα και αναχώρησε για το λατρευτό του μοναστήρι. Τον υποδέχτηκαν οι μοναχοί με ενθουσιασμό. Εκεί έμεινε ως ηγούμενος μέχρι τα γεράματά του και πέθανε στις 12 Φεβρουαρίου 983. Ο σύγχρονος του Αντωνίου Λέων, διάκονος του Στουδίου (ιστορικός) γράφει για τον Αντώνιο: «Είχε αποστολικό τρόπο ζωής, γι' αυτό οι βασιλείς, οι πλούσιοι, οι αξιωματούχοι, ο λαός του είχαν εμπιστοσύνη, ώστε του παρέδιδαν αμύθητους θησαυρούς για να τους μοιράσει στους φτωχούς». Και συνεχίζει παρακάτω: «O Αντώνιος ήταν άψογος στα ήθη του και διαρκώς έλαμπε το πρόσωπό του από μια υπέρλαμπρη και θαυμάσια χάρη, που τον έδειχνε περισσότερο Άγγελο και λιγότερο άνθρωπο». Και καταλήγει ο Λέων, «όποιος ήθελε να πλησιά σει τον προεστώτα μας άλλαζε ζωή, σκέψεις και ερχόταν σε σώφρονα και ενάρετη ζωή». Άλλος ιστορικός σύγχρονός του, ο Μαρτίνος, Επίσκοπος Χωνών, έγραφε για τον Άγιο Αντώνιο. «'Ηταν καθαρός στην καρδιά, αφιλοχρήματος, ταπεινός, άκακος, απλός, έχαιρε με τους χαίροντες και έκλαιε με τους κλαίοντες, ήταν ειρηνιστής, ασκητής τέλειος, πηγή ελεημοσύνης, πέλαγος ευσπλαχνίας, τέλειος τύπος ηγουμένου, Πατριάρχου, μοναχού, όλος μειδίαμα με σοβαρότητα, χύνοντας στις ψυχές όλων το άρωμα και το μύρο της σεμνότητας». Κατά τις πληροφορίες του συναξαριστή: «Θαύματα μέγιστα κατεργασάμενος, εν γήρα βαθεί προς Κύριον εξεδήμησεν». Αγιολόγιον Πόντου (Άγιοι και Μάρτυρες στον Πόντο καθώς και λαογραφικά θέματα γύρω απο την Εκκλησία και τους Αγίους)
Οι Άγιοι του Δυτικού Πόντου και της Πάφρας. Ο Άγιος Αντώνιος ο Στουδίτης, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, από την Πάφρα του Πόντου. Πηγή: Η Πάφρα του Πόντου. Η Χώρα των Γενναίων του πρωτοπρεσβυτέρου π. Νικολάου Λ. Κυνηγόπουλου.
Αγιολόγιον Πόντου - Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία - Βασίλειος Β. Πολατίδης - www.kotsari.com
