Τα Σουσούρμενα ή Σούρμενα του Πόντου του † Αρχιμανδρίτου Βασιλείου Παπαδόπουλου (Β' Μέρος)
Εκκλησία
Συν τω χρόνω οι αρχικές οικογένειες αυξήθηκαν και ο αριθμός τους ανήλθε στις 20 περίπου. Ήταν ποτέ αυστηρά απαγορευμένη η οικοδομή ναών. Με την άδεια όμως του τοπικού αγά έκαναν για εκκλησία ένα ξύλινο μικρό παράπηγμα, στο οποίο εκκλησιαζόντουσαν. Τα Σουσούρμενα ή Σούρμενα του Πόντου του Αρχιμανδρίτου Βασιλείου Παπαδόπουλου (B Μέρος)

Οφείλουμε χάρες στον έγκριτο εν Αθήναις συμπατριώτη μας γνωστό μεγαλέμπορο κύριο Δημήτριο Γρηγοριάδη τέκνο των ευάνδρων Σουρμένων διότι κινούμενος από θερμό ενδιαφέρον για την ιστορία της ιδιαίτερης του πατρίδας, είχε την έμπνευση να αποταθεί στον πλέον κατάλληλο πρεσβύτη τον Πανοσιολογιώτατον Αρχιμανδρίτην Βασίλειο Παπαδόπουλο και να τον παρακαλέσει να γράψει ότι θα ήτο δυνατό για τα Σούρμενα.
Στα 1909 βρέθηκα στην Περσία με ένα ρωσικό συνεργείο που ανέλαβε την μελέτη για την κατασκευή δημοσίων οδών. Ξεκινήσαμε από την Ταυρίδα με κατεύθυνση τη λίμνη Ούρμια κοντά στα τουρκικά σύνορα.
Το σκληρό και απάνθρωπο μήνυμα είχε έρθει από την Άγκυρα. Να κοπεί σύρριζα να ξεπατωθεί πέρα για πέρα το καρκίνωμα αυτό που μεγάλωνε ξαπλωνόταν έπαιρνε διαστάσεις και απειλούσε αυτό το θεμέλιο του ντοβλετιού. Έτσι τουλάχιστον παράστησαν στην Άγκυρα τη θέση και την κατάσταση της Σάντας μέσα στο τουρκικό κράτος.
Το Καπήκιοϊ είναι ένα χωριό που απέχει περί τις 5 ώρες από την πόλη της Τραπεζούντας και ήταν κατοικημένο από γνήσιους Έλληνες απόγονους των Κομνηνών. Στο χωριό αυτό το μυστήριο του γάμου ετελείτο ως εξής.
Ανατολικά της Τραπεζούντας από τον Πυξίτη ποταμό έως την Γεμουρά μια έκταση με πλάτος και βάθος οκτώ χιλιομέτρων περίπου αποτελούσε την περιοχή των Κυμίνων. Ήταν μάλιστα δασώδης και αραιά κατοικημένη.