Σα ξένα έρημον πουλίν, βάϊ ν’ αηλί εμέν’,
κομμένα τα φτερόπα μ’, όϊ όϊ αμάν αμάν,
μακρά ας ση μάναν κι ας σον κύρ’, βάϊ ν’ αηλί εμέν’,
κι ας ούλια̤ τ’ αδερφόπα μ’, όϊ όϊ αμάν αμάν.

Ιανουάριος – Καλαντάρτς
Ωνομαζόταν έτσι από τις Καλένδες. Κατ’ αυτόν τον μήνα εγίνοντο τα Μωμογέρ͜ια. Νέοι και πολλές φορές γέροντες ενεδύοντο παλαιά ρούχα, κρεμούσαν κώδωνας και εσκεπάζοντο το πρόσωπον με μουτσούνες (μάσκες) ή στορέας ή φορούσαν φουστανέλες (Καπήκιοϊ & Λιβερά) ή εγίνοντο τάχα διώκται των λαθρεμπόρων καπνού και επιδίδοντο εις ομηρικάς μάχας, πολύ διασκεδαστικάς.

ΣηΤραπεζούντας το βαλίν είμαι-ν’ αγκαλεμένος,
με τ΄έναν έμορφον κορίτσ’ πως είμαι φιλεμένος.

Ας έμ’ν και σην Γαλλίανα γιαβρί μ’ κι άς έτον γιαβρί μ’ άμον πρώτα,
επέγνα και σο πανοϋρ και σον Περιστερεώτα.

Ένα καράβι κρητικό ούτε τρανό ούτε μικρό,
ούτε τρανό ούτε μικρό μόνο σαράντα δυό πηχών,
Εγιαμόλα τιραμόλα ήρθαν τα καράβια όλα.