Ελληνικό χωριό της περιοχής Κοτυώρων που απέχει 15 χιλιόμετρα από το επίσης Ελληνικό χωριό Κάγιαλτι και το οποίο είχε ως τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο 40 ελληνόφωνες χριστιανικές οικογένειες.

Ο κ. Χάρης Τσιρκινίδης στο βιβλίο του "Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ" ιδιαιτέρως αναφέρεται στην αφήγηση του θείου του Ευριπίδη.

Ση Τραπεζούντας τα χωρία έσαν πολλοί ποπάδες αγράμματοι. Είνας απ’ ατουνούς τα ήχους βαρέα ‘κ̆’ εχώριζεν. Άμα η τύχην ατ’ εβοήθησεν και επέρεν είναν ποπαδίαν γραμματισμέντσαν.

Γεωργία - Κτηνοτροφία. Οι αρχαίες ενασχολήσεις των πρώτων κατοίκων των οροπεδίων ήταν δύο: η γεωργία και η κτηνοτροφία, διότι υπήρχαν ως και υπάρχουν ακόμα λιβάδια και χωράφια αρκετά ώστε να συντηρήσουν ανθρώπους και κτήνη. Ήταν λοιπόν και ποιμένες και γεωργοί.

Ήταν χειμώνας βαρύς, τόσο που οι Τραπεζούντιοι δεν θυμούνταν βαρύτερο χειμώνα. Αδιάβατη είχε κάνει το χιόνι όλη την περιοχή. Μέσα στην πόλη οι δρόμοι είχαν κλείσει. Τα δέντρα κείτονταν καταγής, σπασμένα ή ξεριζωμένα.