"Τση χ̌όρας ο γυ͜ιόν" - Συλλογή Ανδρέα Σουμελίδη - Λαϊκά τραγούδια περιφέρειας Χαλδίας
Είνας κόρη εγάπανεν σαράντα παλληκάρια.
Τοι σέραντους εμένησεν, έναν βράδον ελάτε.
΄Σ σην πόρταν ατς κιάν έστεκεν έναν δεντρόν και μέγα.
Είντζαν σύρ’ κι’ αχπάνι’ατο, εγώ εκείνον παίρω.
Οι σέραντοι επήγιασαν και ‘κ̌’ εμετασαλεύτεν
Είνας υιός, χιόρας υιός, χιόρας και κουρσεμέντσας,
από κορφής επήγιασεν κι’ απόριζας εχπάγεν.
Οπίσ’ οπίσ΄ νε σέραντοι, οπίσ’ οπίσ’ αμήτε,
χιόρας υιόν αγάπεσα, χιόρας υιόν θα παίρω.
"Τση χ̌όρας ο γυ͜ιόν" - Συλλογή Ανδρέα Σουμελίδη - Λαϊκά τραγούδια περιφέρειας Χαλδίας – Πηγή: Ποντιακά Φύλλα
Λεξιλόγιο
Τση χ̌όρας = της χήρας / εγάπανεν = αγαπούσε / εμένησεν = μήνυσε – έστειλε μήνυμα / Είντζαν = όποιος / αχπάνει = ξεριζώνει / εμετασαλεύτεν = δεν κουνήθηκε, έμεινε ασάλευτο / κουρσεμέντσας = (μτφ) κατακαημένης / απόριζας εχπάγεν = ξεριζώθηκε από τη ρίζα / αμήτε = πηγαίνετε
Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία – Βασίλειος Β. Πολατίδης – www.kotsari.com
