¨"Ξένος ΄ς σα ξένα αρώστανεν". Τραγούδια της ξενιτειάς και της αγάπης - Συλλογή Ανδρέα Σουμελίδη - Λαϊκά τραγούδια περιφέρειας Χαλδίας
Ξένος ΄ς σα ξένα αρώστανεν χρόνο και πέντε μήνας.
Αρωστηκά ψαλάφανεν ντο ‘κ̌ι είν’ ντο ‘κ̌΄ευρισκούνταν.
Ψαλάφανεν χλωρόν τυρίν κι άγρεν προγάτας γάλαν.
Θέλ’ ας σο σπίτι μ΄ άνθρωπον κι’ ας σην αυλίτσα μ’ χώμαν,
κι’ ας σο πεγάδ’ ντο έπινα έναν χουλιάρ’ νερόπον.
Τριγοί καλοί κοδέσπενοι κι’ ας έναν γειτωνίαν,
είνας κρατεί τ’ ανάραντζον κι’ άλλε τον κωδωνάτεν,
κι’ άλλε κρατεί ρουδόσταμον και έχ̌’ και πάν΄ ‘ς σον ξένον.
Σούκ’ ξένε φά τ’ ανάρτζον, πίγια τον κωδωνάτεν,
αλείφτ’ ας σο ρουδόσταμον να φέρτς εσύ την υ(γ)εία σ’.
‘κ̌ι’ θέλω ΄γω τ’ ανάραντζον ‘κ̌ι πίνω κωδωνάτεν,
‘κ̌ι’ αλείφκουμαι ροδόσταμον να φέρω ‘γω την ύ(γ)εια μ’
Θέλω ας ση δύους φίλεμαν κι’ ας σην μικρήν αγκάλιαν.
Πέσ’ κά’ ξένε, να μη σκούσε να μη ανακεφαλιάζεις.
"Τραγούδια της ξενιτειάς και της αγάπης" - Συλλογή Ανδρέα Σουμελίδη - Λαϊκά τραγούδια περιφέρειας Χαλδίας – Πηγή: Ποντιακά Φύλλα
Λεξιλόγιο
Αρώστανεν = αρρώσταινε / Αρωστηκά = γιατρικά, φάρμακα / ψαλάφανεν = ψηλαφούσε, αναζητούσε, έψαχνε / άγρεν = άγριο / αυλίτσα = υποκοριστικό της αυλής / χουλιάρ = κουτάλι / κοδέσπενοι = οικοδέσποινες / ανάραντζον = κίτρο / κωδωνάτεν = κυδώνι / ρουδόσταμον = ροδόνερο / πίγια = πιές / σκούσε & ανακεφαλιάζεις = σηκώνεσαι (γίνεσαι καλά)
Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία – Βασίλειος Β. Πολατίδης – www.kotsari.com
