Το Νυφέπαρμαν - Ποντιακή Ποίηση (Δημώδες γαμήλιο άσμα)

Written by Πολατίδης Βασίλειος. Posted in Δημώδη Άσματα

Σήμερον μαύρος ουρανός, σήμερον μαύρ’ ημέρα,
σήμερον θα χωρίεται μάνα και θα̤γατέρα,

οσήμερον το κόρασ̌ον δύο καρδόπα έχει,
τ’ έναν αφήνει ση κυρού και τ’ άλλο παίρ’ και πάγει,
οσήμερον το κόρασ̌ον δύο πορτόπ’ ανοίγει,
τ’ έναν ανοίγει και εμπαίν’, τ’ άλλο ‘σπαλεί και πάγει.
Άφ’σον κόρη την μάνα σου και ποίσον άλλεν μάναν.
Άφ’σον κόρη τον κύρη σου και ποίσον άλλον κύρην.
Άφ’σον κόρη τ’ αδέλφι͜α σου και ποίσον άλλ’ αδέλφι͜α.
- Ντο είχ̌ες κόρη κι έργευες ντο είχ̌ες κι εργοπόρνες;
- Είχα τον κύρη μ’ τον καλόν και χωρισιάν ΄κ̌’ επαίρνα.
- Ντο είχ̌ες κόρη κι έργευες ντο είχ̌ες κι εργοπόρνες;
- Είχα την μάνα μ’ την γλυκιάν και χωρισίαν ΄κ̌’ είχα.
- Κόρη, ντο είχ̌ες κι έργευες ντο είχ̌ες κι εργοπόρνες;
- Είχα τ’ αδέλφι͜α μ’ τα καλά και χωρισίαν ΄κ̌΄είχα.
- Τίμα κόρη την πεθερά σ’ να είσαι τιμεμέντσα.
- Τίμα κόρη τον πεθερό σ’ να είσ’ αγαπεμέντσα.
- Κόρη, μάθα την αγρυπνιάν και την κακοπειρίαν.
- Αύρι’ θα πάς ση πεθερού σ’ να είσαι μαθεμέντσα. Οσήμερον το κόρασον - Χάραξεν η ανατολή - Νυφέπαρμα περιφέρειας Τραπεζούντας Πόντου