Η Πιπιλομάτενα – Δημώδες Άσμα και Χορός των Ελλήνων του Πόντου
Τὴν πιπιλομμάτεναν κάτι δίτε μ’ ατενα,
κι’ ἄν κ̌ί δίτε μ’ ατενα, φυγαδιά̤ζομ’ ατενα.
Τ’ αἰγιδόπο μ’ βόσ̌κεται, σ̌υρίζ’ ατο κλώσ̌κεται,
κ’ ἐγὼ τίναν ἀγαπῶ ταραπουλοὺζ ζώσ̌κεται. Ο Χορός και το τραγούδι της Πιπιλομάτενας ή Πιπιλομάταινας ή Πατούλας
Τὸ βουνὸν χ̌ιονίεται, κρούει ὁ ἥλιος λύεται,
κ’ ἐγὼ τίναν ἀγαπῶ, σὰ μέσα μ’ τυλί(γ)εται.
’Ἀγαπῶ ἔναν κουτσ̌ὴν, ἀγαπᾶ τὴν καλατσ̌ὴν
κ̌’ ἐπορῶ νὰ φέρ’ ατεν σ’ ὀσπίτ- ιμ’ ἔναν βραδὺν.
’Ἀκεῖ πέρα ἥλιος ἔν, καλὰ τέρεν σ̌κύλλος ἔν,
σ̌κῦλλος ἄν ἔν’ τρώει ‘μασε, κορίτσ’ ἄν ἔν παίρ’ ‘μασε.
’Ἀέτς πῶς ἔν, καλὸν ἔν, τρανὸν ἄμον ἀλών ἔν’,
θειΐτσα μ’ τὸ κόρτσοπο σ’ ζαντὸν καὶ παλαλὸν ἔν.
Ἡ κουτσ̌ὴ χολιάσκεται, νὰ δουλεύ’ βαρι͜άσ̌κεται,
κανεὶς δὲν κ̌ί λέει ατεν, μετ’ ἐμὲν ἀχπάσ̌κεται. Πιπιλομμάταινα - Πατούλα (Ποντιακοί Χοροί) Χορωδία Φάρου Ποντίων Στάθη Ευσταθιάδη
Ναὶ κουτσ̌ὴ λεμὸν - λεμὸν, τὸ πόϊ σ’ ἄμον τ’ ἐμὸν,
παρακαλῶ τὸν Θεὸν πάντα νὰ εἶσαι τ’ ἐμὸν.
Ὁ γέρον θὰ πλύσ̌κεται, ἡ κόρη κ̌ί συγκλίσ̌κεται,
τ’ ἔμορφα τὰ παιδία ἐλέπ’ καὶ λυμπίσ̌κεται.
Σῦρον ἄν, καὶ σῦρον κὰ, τὸ φιστὰν ἀπὰν’ σο γιάν,
κι’ ὁ Θεὸς τὴν ψ̌ή μ’ νὰ παίρ’ σ’ ἄσπρον τό κερτάν σ’ ἀπάν. Δημώδη άσματα Πόντου (Playlist)
Η Πιπιλομάτενα – Δημώδες Άσμα και Χορός των Ελλήνων του Πόντου – Αθήνα 1948
Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία – Βασίλειος Β. Πολατίδης – www.kotsari.com
