Όντας έμνε μικρόν παιδίν. Δημώδες άσμα Χαλδίας Πόντου
Κι όντας έμνε μικρόν παιδίν κι ωρίαζα τ’ αρνόπα,
σα ψηλά ψηλά βόσ̆κιζα σα χαμηλά ελάλνα,
ωρίαζα και τον γιαγκάζ ατού σα γονοκώλια.
Γιαγκάζ, θα γυκαικίζω σε φορτού τα καλαμάνια.
Εσύ κόρη που κρύφκεσαι κι αφκά σα καλαμάνια,
έρται ώρα και κρύφκεσαι αφκά σο παλληκάρι.
Λιάσ’ αιματούτ’ η κάρδια̤ σου κ’ ελιάς κι εμέν’ τον ξένον.
Ξένε μ’ σα ξένα αρρωστούν, κανένας πέντ’ ημέρες.
Σ’ εσέναν πέντ’ ημέρες έν’ σ’ εμέναν πέντε χρόνια̤.
Λεξιλόγιο:
Ωρίαζα = φύλαγα. Ελάλνα = λαλούσα (οδηγούσα). Γιαγκάζ = άτακτος, οχληρός. Καλαμάνια = είδος βρώσιμου χόρτου. Λιάς = είθε – μακάρι. Ελιάς = ελεείς.
Πηγή: Γεώργιος Κανδηλάπτης, Ποντιακά φύλλα τεύχος 11ον (1937)
Κώμες, Πόλεις & Περιοχές στον Πόντο. Γεωγραφική, Ιστορική και Κοινωνιολογική περιήγηση στον Πόντο.
Ποντι(α)κή Διαλεκτολογία - Ιστορία & Λαογραφία - Βασίλειος Β. Πολατίδης - www.kotsari.com
