Δημώδη ποντιακά άσματα Χαλδίας. Γιάννες έρθεν να δια̤βαίν’ λιγοθυμά και ρούζει
Κόρασον εβοτάνιζεν αφκά σ’ εναυλοτόπιν,
κι’ αποκουμπίγαν τα κουμπιά τσ’, κι εφάνθαν τα προσκάρδια̤ τσ’.
Κι έρθεν ο Γιάννες να δια̤βαίν’ λιγοθυμά και ρούζει.
Κι έρται η μάν’ ατ’ ερωτά; Γιάννε μου, ντο πονεί ‘σε;
-Μάνα, πονεί το κιφάλι μ’ ταράζει το καρδόπο μ’.
Σάν τρομάζ’νε τα γόνατα μ’, φογούμαι εφαρμακώθα.
-Υιέ μ’ λιάς έν’ τριφάρμακον άμον τη κόρτσ’ η αγάπη.
-Μάνα, σ̆κίσον την κάρδια̤ μου και τέρ’ απέσ’ ντο έχει.
Κι οφίδ’ αν έν’ σκοτώντσ’-ατο, κι αγάπ’ αν έν’ ας λάμπει,
κι αν έν’ τη κόρτσ’ η καμονή, ας καίει και μανίζει.
Λεξιλόγιο:
Βοτάνιζε = θέριζε χόρτα. Εναυλοτόπιν = στην περιοχή του χωριού. Προσκάρδια̤ = στήθη. Εφαρμακώθα = δηλητηριάστηκα. Λιάς = είθε / μακάρι. Τριφάρμακον = πανάκεια. Μανίζει = μανέα / μουντζούρα. Καμονή = πόθος.
Πηγή: Γεώργιος Κανδηλάπτης, Ποντιqκά φύλλα τεύχος 11ον (1937)
Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία - Βασίλειος Β. Πολατίδης - www.kotsari.com
