Η κόρ’ και το καράβ’ (δημοτικό τραγούδι) Στ. Αθανασιάδη. Ποντιακή Εστία 1950
Η κόρ’ και το καράβ’ (δημοτικό τραγούδι)
Κάπου ΄ς στην άσπρη θάλασσαν καράβ’ αρματωμένον,
καράβιν χ̆ιλιαρμάτωτον, εχπάστεν ΄ς σην Φραγκίαν.
Η κόρ’ και το καράβ’ (δημοτικό τραγούδι). Η ποίηση στη Σαντά του Πόντου. Στ. Αθανασιάδη
Είχ̆εν απέσ’ αθ’ Έλλενους, Ρωμαιϊκα παλληκάρι͜α,
΄λιγύσκουνταν, συγκλίσκουνταν και σύρ’νε τα κωπία.
Σείτι͜α εσύρνα το κωπίν καμάρα ‘φανερώθεν
και ‘ς σην καμάραν κι άλλ’ απάν’ χρυσή κόρη εκείτον.
Έσειξεν το μαντήλιν ατς κι εστάθεν το καράβιν.
Καραβοκύρι μ’ αδελφέ, καραβοκύρ’ ομμάτι͜α μ’,
έπαρ’ κι εμέν’ ΄ς σην τέντα σου, έπαρ’ ‘με ‘ς σο καράβι σ’.
- Αδά, κόρη ‘κ̆ι γίνεσαι, αδά εσύ ‘κ̆ι πρέπεις
Εγώ έχω τους Έλλενους, Ρωμαίϊκα παλληκάρι͜α
Κομπών’νε και φιλούνε ‘σε, κουπίζ’νε το καράβι μ’
Η ποίηση στη Σαντά (Σάντα) του Πόντου. Στ. Αθανασιάδη Πηγή: Ποντιακή Εστία 1950
Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία – Βασίλειος Β. Πολατίδης – www.kotsari.com
