Δημοτικά Τραγούδια Πόντου - Της Λεβεντιάς - Πάνου Λαμψίδη
Εγώ έμ’ π’ ετραγώδεσα εφτά νύχτας κ’ ημέρας,
΄ς ση Δεσποινίτσας τη χαράν, ΄ς ση Κωνσταντίν’ τον γάμον.
Εγώ έμ’ π’ ετραγώδεσα εφτά νύχτας κ’ ημέρας,
΄ς ση Δεσποινίτσας τη χαράν, ΄ς ση Κωνσταντίν’ τον γάμον.
Σε απόσταση μισής ώρας προς τα ανατολικά της Αργυρούπολης βρίσκεται το χωριό Χουτουρά. Είχε 32 οικίες στις οποίες κατοικούσαν κατά το θέρος οικογένειες προερχόμενες απ’ την πόλη. Στου Χουτουρά παρήγαγαν εκλεκτά συκάμινα (μούρα).
Ένας διεστραμμένος χωρέτες εποίκεν τον διάβολον κουμπάρον. Ασό έτον κουμπάρος άτ’ πάντα ελάλνε ατον σα κέφια και σα χαράντας ατ’. Ο δι̤̤άβολον άμαν ‘κ̆’ εκράτνεν την γλώσσαν ατ’.
Έτον ένας γέρος κι είχ̆ενέναν πετεινόν,
π’ εκούγιζεν παρώρας παρώρας,
κι’ εγνέφιζεν τον γέρον τον παραπονεμένον.
Ο χορός Τίκ παίζεται τόσο σε αργό όσο και σε γοργό ρυθμό. Όταν παίζεται σε αργό ρυθμό έχει σκοπό να καλύψει την ανάγκη των ανθρώπων για το τραγούδι. Τότε ο σκοπός γίνεται καθιστικός (οτουράγ χαβασί) όπου οι απλοί άνθρωποι τραγουδούν με συγκίνηση τις χαρές και τους καημούς τους.
Νασάν που σουμαδεύκεται σουμά ΄ς σην γειτονία,
οσάν σκούται από πουρνού κι ελέπ’ ατέναν μίαν.