Ας αρχινά και τραγωδεί - Τραγούδι του Παύλου Στεφανίδη απ' τη Μούζενα της Τραπεζούντας
Ας αρχινά και τραγωδεί ο καρίπ'ς ο τσ̌οπάνον,
παιδία πουθέν 'κ̌' είδετεν τον λυριτσ̌ήν τον Παύλον;
α' σο Κιλκίζ τον Παύλον.
Ας αρχινά και τραγωδεί ο καρίπ'ς ο τσ̌οπάνον,
παιδία πουθέν 'κ̌' είδετεν τον λυριτσ̌ήν τον Παύλον;
α' σο Κιλκίζ τον Παύλον.
Τα δημώδη άσματα του ποντιακού λαού, αυτή η ιερή παρακαταθήκη δια μέσου των αιώνων διασώζουν έναν θησαυρό πολιτισμού που μεταλαμπαδεύεται από γενιά σε γενιά μέσα απ' την προφορική παράδοση και το στοιχείο της βιωματικής σχέσης των μερών που την συνθέτουν.
Απ' αδά ούσ' τ' εσέτερα, τ' οσπίτια πέντε δέκα,
την ώρα μ' και τ' εγκόλπιο μ', σ' εσέτερα ν-εφέκα.
Αναθεμά τη μάνα σου εσένα ποδεδίζω,
εφέκα το κετσίκνεμα και για τ' εσέν' νουνίζω.
"Οι λαϊκοί οργανοπαίκτες και τραγουδιστές, αυθεντικοί εκφραστές του συναισθηματικού κόσμου του ποντιακού λαού, γίνονται υπέροχοι λειτουργοί στο ναό της ποντιακής μούσας. Ανασταίνουν με τις νότες τους κάθε ώρα και στιγμή τις αλησμόνητες πατρίδες, διαλαλώντας τη δόξα και τις ομορφιές του παρελθόντος.