Είνας ποπάς πως εδά̤σ̆κευεν μίαν είπεν: « Ήντσαν έχ̆ δύο καμίσα̤, τ’ έναν να δί’ τον εφτεχόν». Η ποπαδία πα επήεν ‘ς σ’ οσπίτ’, έρθεν είνας γυρευός, εδέκεν ατον τ’ έναν καμίσ’ τη ποπα. Έρθεν ο ποπάς τη Σάββα ‘α ‘λλάζ’, «φέρεν το καμίσι μ’ ν’ αλλάζω, ποπαδία…».
Έναν έν’ και ‘ς όλα̤ εμπαίν΄ (όνομαν)
Όλον τον κόσμον κουρτά και καμία ‘κ̆ι χορτάζ’ (χαμαιλέτα̤)
Αινίγματα για την Υφαντική, την Ενδυμασία, τα κοσμήματα :
Αραπίτσα κλώσκεται η κοιλία τ’ς’ πρέσκεται (τερσ̆ή)
Αν αποθάνω θάψτε μεν εμέναν σ’ έναν ψηλόν ραχ̆όπον,
ν’ ακούγω τσ̆όπαν’ σύριζμαν γιαβρίκα μουκαι κεμεντζές λαλόπον.
Αγγέλ να παραστέκ’νε ‘σε, ο Θεός ν’ αναμέν’τσε,
όσον ντ΄εχάρες ξάν με τ΄εμένα εκείνο ν’ απομέν’τσε.
Αναφορικά με τα αλλεπάλληλα σεμινάρια τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό πάνω στον Ποντιακό χορό, ζητήθηκε η άποψη μου από 2-3 διαφορετικές πλευρές.