Επί αιώνες τα μεταλλεία στυπτηρίας, αργύρου, χαλκού και χρυσού αποτελούσαν τον κύριο βιοποριστικό πόρο της ζωής των Γαρασαρλίδων. Οι κατακτητές οθωμανοί έχοντας όλο αυτό τον υπόγειο θησαυρό αναγκάστηκαν να χρησιμοποιήσουν τους Έλληνες για την εκμετάλλευση των μεταλλείων διότι οι ίδιοι δεν ήταν σε θέση να κάνουν κάτι τέτοιο λόγω της αμαθείας αλλά και της ανικανότητάς των.
Ἡ εἰκὼν ἥτις τὸ πρῶτον ἐδημοσιεύθῃ εἰς τὸ Πανηγυρικὸν Λεύκωμα τῆς Παναγίας Σουμελά, ἔργον τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Μεταξοπούλου, τοῦ ἔτους 1775, ἐνέχει πολλαπλῆν ἱστορικὴν σημασίαν.
Πρῶτον Παρουσιάζει τὴν Θεοτόκον ὀρθίαν μὲ τὸ πρόσωπον Ἐκείνης καὶ τοῦ Θείου Βρέφους εἰς ἀρίστην κατάστασιν.
Ο Τραπεζούντιος Γεώργιος Τριανταφυλλίδης έτοιμος για το πανηγύρι της Παναγίας Σουμελά (φωτογραφία στις αρχές του 1900).
Η Ιερά Μονή των Καλογρηών του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου και Βαπτιστού της Ίμερας του Πόντου.
Τὴν 21ην Ἰανουαρίου οἱ ἐκ Τραπεζοῦντος Ἕλληνες στρέφουν εὐλαβικὰ τὴν σκέψη τους στὸν Ἅγιο Εὐγένιο τὸν πολιοῦχο τῆς πρωτεύουσας τῶν Κομνηνῶν. Ὡς προσφορὰ στὴ μνήμη τοῦ Ἁγίου Εὐγενίου, ἡ Ποντιακὴ Ἑστία σὲ αὐτὸ τὸ τεῦχος της δημοσιεύει τὸ παρὸν ὑπόμνημα τοῦ συνεργάτου τῆς Εὐθυμίου μοναχοῦ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ὁσίου Διονυσίου. Κρίσιμη ἐποχὴ (κατὰ τὸ ἀνθρώπινον) τῆς πάλης μεταξὺ ἐθνισμοῦ καὶ χριστιανισμοῦ ἦταν καὶ ἀπὸ τῶν δυσσεβῶν αὐτοκρατόρων Διοκλητιανοῦ 284-310 καὶ Μαξιμιανοῦ 286-310 των παρανόμων ἀπαχθέστατος καὶ ἐπι μία δεκαετία διαρκέσας ἀμείλικτος κατὰ τῶν χριστιανῶν διωγμός.
Η Νικόπολις (Σιαπίν Καρά Χισάρ ή Σιαπίν Καρά Χισάρ Σαρκί Şebinkarahisar), του Πόντου βρίσκεται προς τα Νότια της Κερασούντας με την οποία συνδέεται με δημόσια οδό από την οποία απέχει περί τα 90 χιλιόμετρα. Αφορμή της κτίσεως της είναι η μάχη η οποία δόθηκε το 66 π.Χ. με τις ακόλουθες συνθήκες.