Το κράτος του Πόντου ή αλλιώς η αυτοκρατορία του Πόντου προήλθε μετά την Δ΄ Σταυροφορία των Φράγκων το 1204 και μάλιστα μετά την κατάλυση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας σε μια εποχή δύσκολη κατά την οποία ήταν γενική η εξάντληση των ηθικών και των υλικών δυνάμεων του Έθνους.
Είμαστε ευτυχείς που οι Έλληνες ποντιακής καταγωγής εκπρόσωποί μας στην Ελληνική Βουλή, αλλά και οι συμπαθούντες τους Έλληνες Ποντίους, τόλμησαν να σηκώσουν φωνή διαμαρτυρίας, στιγματίζοντας έτσι την ένοχη αδιαφορία των εκάστοτε Ελληνικών Κυβερνήσεων για το έγκλημα που διαπράχθηκε στα αλησμόνητα εδάφη του Πόντου.
Από την επόμενη λοιπόν ημέρα που καταλύθηκε η εξουσία των Μεγάλων Κομνηνών και κυριεύτηκε η Τραπεζούντα, το τελευταίο προπύργιο του Ελληνισμού στην Ανατολή, ένα μέρος από τους κατοίκους της κατέφυγε στα βουνά (όπου υπήρχαν ακόμη μικρές αδούλωτες περιοχές), ένα άλλο μέρος μεταφέρθηκε στην μισοερειπωμένη Κωνσταντινούπολη για να ζήσουν εκεί και ένα τρίτο υποχρεώθηκε να κατοικήσει έξω από την πόλη και μάλιστα σε απόσταση από αυτήν.
Ποιοι ήταν οι Λαζοί; Ο πατέρας της ιστορίας μας ο Ηρόδοτος, ο οποίος μας έχει δώσει πολλές πληροφορίες, σχετικές με τους λαούς που έζησαν στα νότια παράλια του Ευξείνου Πόντου, τους ταυτίζει με τους Κόλχους φυλή γνωστή στους Έλληνες πολύ πριν τις εκστρατείες τους στην Μ.Ασία και πριν αρχίσουν τους αποικισμούς των Ποντιακών εδαφών.
Εκτός από το μαύρο χρώμα των ρούχων, κάθε άλλη βαφή ήταν απαγορευμένη, όπως επίσης απαγορευμένο ήταν και κάθε πολυτελές ύφασμα. Ο Έλληνας δεν εδικαιούτο να φορέσει καινούργια ενδυμασία και καινούργια υποδήματα, μα ούτε φέσι στο κεφάλι.
Ήταν ένοπλα σώματα που δημιουργήθηκαν εξ' αρχής σαν αναγκαία λύση αυτοάμυνας των Ελλήνων Ποντίων στις καταπιέσεις των τούρκων, και αργότερα ως αυτοσκοπός για τη δημιουργία της ανεξάρτητης Δημοκρατίας του Πόντου.