Ο μαρτυρικός θάνατος των παιδιών της Κερασούντας κατά τη γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού το 1916
Ο κ. Χάρης Τσιρκινίδης στο βιβλίο του "Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ" ιδιαιτέρως αναφέρεται στην αφήγηση του θείου του Ευριπίδη.
Ο κ. Χάρης Τσιρκινίδης στο βιβλίο του "Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ" ιδιαιτέρως αναφέρεται στην αφήγηση του θείου του Ευριπίδη.
Ση Τραπεζούντας τα χωρία έσαν πολλοί ποπάδες αγράμματοι. Είνας απ’ ατουνούς τα ήχους βαρέα ‘κ̆’ εχώριζεν. Άμα η τύχην ατ’ εβοήθησεν και επέρεν είναν ποπαδίαν γραμματισμέντσαν.
Γεωργία - Κτηνοτροφία. Οι αρχαίες ενασχολήσεις των πρώτων κατοίκων των οροπεδίων ήταν δύο: η γεωργία και η κτηνοτροφία, διότι υπήρχαν ως και υπάρχουν ακόμα λιβάδια και χωράφια αρκετά ώστε να συντηρήσουν ανθρώπους και κτήνη. Ήταν λοιπόν και ποιμένες και γεωργοί.
Ήταν χειμώνας βαρύς, τόσο που οι Τραπεζούντιοι δεν θυμούνταν βαρύτερο χειμώνα. Αδιάβατη είχε κάνει το χιόνι όλη την περιοχή. Μέσα στην πόλη οι δρόμοι είχαν κλείσει. Τα δέντρα κείτονταν καταγής, σπασμένα ή ξεριζωμένα.
Κάποιος ξενομερίτης, Λέων ήταν το όνομά του, έμενε στην Τραπεζούντα και την είχε αγαπήσει σαν πατρίδα του. Κάποτε λοιπόν, αποφάσισε να ταξιδέψει στην Κωνσταντινούπολη. Το πλοίο που πήρε όμως καθώς περνούσε από την Ηράκλεια του Πόντου, έπεσε σε μεγάλη θαλασσοταραχή.
Από το ανατολικό τμήμα του Μαδέν ένας δρόμος φεύγει δεξιά για το Τσ̆ιχριτσ̆ι και ένας άλλος αριστερά για το χωρίον Τέττερσι ή Τάτ Δέρεσι. Απόσταση από το Μαδέν, επτά χιλιόμετρα περίπου.