Κάποιος Τραπεζούντιος που λεγόταν Μιχαήλ ξενιτεύτηκε στα μέρη της Συρίας. Εκεί όμως αρρώστησε βαριά. Την μια ψηνόταν στον πυρετό και θαρρούσε πως καιγόταν μέσα σε κοχλαστό νερό και την άλλη έτρεμε από το ρίγος και ένιωθε να του τρυπάει τα κόκαλα ένα αφόρητο κρύο.
Ὁ Ὅσιος Νεῖλος ὁ ἀσκητὴς ἐκ Κοτυώρων Πόντου. Τὴ Δωδεκάτη τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου Μνήμη ἐπιτελοῦμεν τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν Νείλου τοῦ ἀσκητοῦ τοῦ Σιναϊτου.
Αἴγυπτον ἄρδει Νεῖλος, ἀλλὰ Κτίσιν,
Λόγῳ κατάρδει καὶ θανῶν Νεῖλος μέγας
6 Ιανουαρίου Τα Άγια Επιφάνεια ή Θεοφάνεια «Τα Φώτα»
«Οσήμερον τα Φώτα – γρά – γρά η πόρτα
σύρομε κοπίδα̤, πάμε σα χαψία ή τρώγομε χαψία»
31 του Δεκέμβρη, Παραμονή Πρωτοχρονιάς. Το βράδυ μετά το δείπνο τα παιδιά βγαίναν και έψελναν τον Αϊ-Βασίλη με τις ίδιες προετοιμασίες και σε ίδια γενικά εορταστική ατμόσφαιρα, όπως αναφέραμε και για το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων εθήμιζαν.
Σην εγκλεσίαν όντες πάς α’σχώρετον
κλώστ’ τέρεν τα ταφία όφ-όφ
΄ς σον κόσμον έν’ και θάνατος α’σχώρετον
μη καίεις τα ξένα ψ̆ήα όφ-όφ
Δεκέμβριος «Χριστιανάρτς». Ο Δεκέμβριος στα Κοτύωρα του Πόντου ονομαζόταν Χριστιανάρτς.
Χριστιανάρτς φέρ’ τον κρύον, νασάν εκείνον π’ έχ̆’ τον βίον
(Ο Δεκέμβριος φέρνει το κρύο χαρά σ’ εκείνον που έχει το βιός).