Η Κορόξενα ή Κορόνιξα. Περί της κοινότητας αυτής λίαν επιμελώς και φιλοπόνως έγραψε εις το ανά χείρας, περιοδικόν αριθμός 14 αλλά και στα 17 – 18 τεύχη ο εξ αυτής καταγόμενος Ανανίας Νικολαϊδης.
Τα Κ̆ο̤σέδες. Χωρίον άλλοτε ελληνικόν και μετά την εισβολή των Ρώσων του 1829 μεταναστευσάντων των κατοίκων εις Ρωσία συνοικίστηκε από τούρκους των πέριξ χωρίων. Βρίσκεται σε απόσταση μίας ώρας από το ομώνυμο όρος εξ’ ου πηγάζει από τα βράχια ο Λύκος ποταμός και έχει 25 οικογένειες.
Το Κόπ. Οροσειρά στην ενορία του Αγίου Ιωάννη της Αργυρούπολης με μεταλλείο μαγγανίου.
12) Τζελέπ. Είναι από τα αρχαιότερα εποικισθέντα χωρία του τμήματος Χαπέσ̆. Οι πρώτοι κάτοικοι ήλθαν κατά το 80% εκ των χωρίων Αργυρουπόλεως, καθώς και της λοιπής Χαλδίας.
Το Κοάσ̆, και Κοάσ̆α και Κοβάσ̆α̤. Τμήμα της διοίκησης Αργυρουπόλεως, υπαγομένον εκκλησιαστικώς στη μητρόπολη Θεοδοσιουπόλεως, με τα εξής χωρία και ομώνυμων ποτάμιον: Καρμούτ, Σούτωνος, Κουρί, Καστρικέτα, Γαρακιοζέντων, και Σουλαμίς, εν όλω, 120 οικογένειες ομογενείς.
9) Παζάρ Πελέν. Το χωριό τούτο πριν από τις εκτοπίσεις των κατοίκων του κατά τον Σεπτέμβριο του 1916, περί της οποίας θα μιλήσουμε με λεπτομέρεια μετά το τέλος της αφήγησης της ιστορίας όλων των χωριών και μάλιστα των χωρίων Κιζίκ, Ιν-Ονού και Τζελέπ καθόσον οι κάτοικοι και των τεσσάρων χωριών είχαν την ίδια τύχη εξ αφορμής ενός γεγονότος το οποίο και θα εκθέσουμε στα επόμενα κεφάλαια.