Δραπετσώνα Πειραιάς 1921-1923. Περισυλλογή δημωδών ασμάτων του Πόντου απο τον καθηγητή μουσικής κ. Δημήτριο Κουτσογιαννόπουλο.
Δραπετσώνα Πειραιάς 1921-1923. Περισυλλογή δημωδών ασμάτων του Πόντου απο τον καθηγητή μουσικής κ. Δημήτριο Κουτσογιαννόπουλο.
Αναμφισβήτητα, πέρα απο τις όποιες επιτόπιες καταγραφές του διακεκριμένου Αμισηνού αρχιμουσικού σε πρόσφυγες πρώτης γενιάς απο τον Πόντο, είχε πολλάκις κατηγορηθεί για την εκμοντέρνιση των τραγουδιών, των χορών και της μουσικής της λαϊκής παράδοσης των Ελληνοποντίων. Περί του μεγάλου αυτού ζητήματος γράφτηκαν πολλά στον τύπο της εποχής εκείνης. Έχει ένα πλούσιο βιογραφικό το οποίο εύκολα μπορει να κανείς να το βρει στο διαδίκτυο. Το 1921 κατέγραψε μουσικές μαρτυρίες προσφύγων στη Δραπετσώνα. Ένα χειρόγραφο του με πενήντα μελωδίες, σημαντικό για την έρευνα της ποντιακής μουσικής, περιλήφθηκε από την Επιτροπή Ποντιακών Μελετών στη συλλογή *Μελωδίαι δημωδών ασμάτων και χορών των Ελλήνων Ποντίων* (επιμ. Οδυσσέας Λαμψίδης, 1977). Στο έργο αυτό περιέλαβε και θεωρητική ανάλυση της ποντιακής μουσικής και της τεχνοτροπίας της λύρας, πρωτότυπη σε παγκόσμιο επίπεδο. Δραπετσώνα Πειραιάς 1921-1923. Περισυλλογή δημωδών ασμάτων του Πόντου απο τον καθηγητή μουσικής κ. Δημήτριο Κουτσογιαννόπουλο - Ζωντανεύοντας τις μνήμες των Ελλήνων του Πόντου - Εγώ κουρσάρος ήμουνα - Δημώδες άσμα Οινόης Πόντου - Ο Πόντους κατά τον 19ο & 20ο αιώνα Φωτογραφικό υλικό όπως η παρούσα φωτογραφία μπορεί να προέρχεται από Λευκώματα Συλλόγων, προσωπικές συλλογές, αναρτήσεις σε blogs ή sites όπως η Επιτροπή Ποντιακών Μελετών, το Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών, το Εθνικό Κέντρο τεκμηρίωσης και ηλεκτρονικού περιεχομένου, η Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού, η Εγκυκλοπαίδεια του Ποντιακού Ελληνισμού, η Μέριμνα Ποντίων Κυρίων, δημοσιεύσεις σε βιβλία, περιοδικά και εφημερίδες, το Αρχείον Πόντου κ.ο.κ. και αποτελεί αρχειακό υλικό το οποίο ανήκει πρωτίστως στα εικονιζόμενα πρόσωπα, τις οικογένειες και τους απογόνους τους και κατά συνέπεια σε όλο τον ποντιακό λαό. Μέσω του Kotsari.com προβάλλονται για ιστορικούς και λαογραφικούς εκπαιδευτικούς λόγους, με την όσο το δυνατό πληρέστερη τεκμηρίωση, λεπτομερή αναφορά στα συστατικά στοιχεία προσδιορισμού, χρονολογίας, γεωγραφίας, λαογραφίας (γλωσσικού ιδιώματος), συγγενικών σχέσεων, ενδυματολογίας, ιστορικών συγκυριών και συσχετισμού με άλλο παρόμοιο υλικό από τον Πόντο. Σε κάθε περίπτωση γίνεται μια σοβαρή προσπάθεια ενδυνάμωσης-ενίσχυσης των φωτογραφιών αρχείου με όλα εκείνα τα στοιχεία (ιστορικά και λαογραφικά) τα οποία είναι ικανά να τις παρουσιάσουν στο σήμερα με όσο το δυνατό μεγαλύτερη πληρότητα πληροφοριών και στοιχείων για την καταγωγή και σημασία τους. Στην πλειονότητα τους οι παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες έχουν επεξεργαστεί και επιχρωματιστεί με σεβασμό στα πρόσωπα που εικονίζονται, στις ενδυμασίες και στα δομικά μέρη της κάθε εικόνας καθώς στην αρχική τους μορφή τις περισσότερες φορές έχουν σχισίματα, ρωγμές, λείπουν κομμάτια ή τις έχει διαβρώσει ο χρόνος και η κακή αποθήκευση. Η σύγκριση μιας σχισμένης, φθαρμένης από τον χρόνο αυθεντικής φωτογραφίας με την αποκατεστημένη εκδοχή της αποδεικνύει την ουσιαστική σημασία της ψηφιακής διάσωσης των ιστορικών αρχείων. Πρόσωπα που κινδύνευαν να χαθούν κάτω από τις ρωγμές του χαρτιού, αποκτούν ξανά καθαρές εκφράσεις, επιτρέποντάς μας να συνδεθούμε άμεσα με την ιστορία τους.
Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία – Βασίλειος Β. Πολατίδης – www.kotsari.com
