Αρ’ ατώρα κόψον και τ’ ανέμ’ το είδος.
Ασ’ Ισ̆χανάντων Αρκουρής (ο λυκοπάππον τ’ Αβραάμ που έν' 'ς σο Βολοβότ), έναν Ανοιξές ημέραν εφορτώθεν χαρτώματα και εχπάστεν να πάει σ’ Ακρεπέγαδα, να στεγάζ’ το μαντρίν ατ’. Σ’ αχ̆ερώνια κιάν όνταν επέρεν, ερχίνεσεν να κρούει έναν πορανόπον.
Ο τσ̆ανταρμάς εφάνθεν, σ’ οσπίτα̤ ‘σουν κλωστέστεν,
ατώρα ατός εχάθεν, ελάτεν ‘ξάν χορέψτεν.
Ατοίν ΄ξάν πώς εφάνθαν, φυγάτεν εσείν νυφάδες,
επήγαν και ν’ εχάθαν, εβγάτεν ασ’ οτάδες.
Πέσκος (ο), Χαλδ. Λέξις Ρωσική, Θερμάστρα, σόμπα. Ετυμολογείται από το ρωσικό pecka = σόμπα.
Μουτζουρούμης επιθ. αμάρτ, μουτζουρούμ΄ς Χαλδ. Μουτζιρούμ'ς Χαλδ Θηλ. Μουτζουρούμ'σσα. Ουδ. Μουτζουρούμ'κον, μουτζιρούμ'κον. Ξένη λέξη. Ανίκανος προς πάσαν πράξιν, αδύναμος.
Εδέβαν τα Χριστούγεννα έρθανε και τα Φώτα,
άνοιξον το καρδόπο σου, τη Παραδείσ’ την πόρταν.
Αν αποθάνω θάψτε ‘με σ’ έναν ψηλόν ραχ̆όπον,
ν’ ακούγω τσ̆οπάν’ σ̆ύριγμαν και γαβαλί λαλόπον.