Λάμψον νε Ήλε μ’. Χοροντικόν Τίκ - Δημώδες άσμα Κερασούντας Πόντου
Βαρέα φογούντανε το ποράν’ τα κορτσόπα,
κι άμον πουλόπα κρύφκουν σα σούχα τα φυλλόπα.
Βαρέα φογούντανε το ποράν’ τα κορτσόπα,
κι άμον πουλόπα κρύφκουν σα σούχα τα φυλλόπα.
Η Τρυγόνα με τ’ αντζία η Τρυγόνα η Τρυγόνα,
πά͜ει σ’ ορμάν’ σερεύ’ τσατσία, η Τρυγόνα η Τρυγόνα.
Το χωρίον Χαλχατζή βρίσκεται δυτικά του Μαδέν και σε απόσταση 15 χιλιομέτρων. Ο δρόμος περνούσε από το τουρκικό χωριό Εζέρ, παράλληλα με το κατερχόμενο ομώνυμο ποταμάκι.
Της Κρώμνης τα μεν προς βορρά οροπέδια αποτελούν το υψηλότερο μέρος της πάνω από την Τραπεζούντα ορεινής χώρας, υπό την οποία είναι από δυτικά προς ανατολικά η Ματσούκα, η Λαχαρανή, η Σάντα και τα Σούρμενα.
Πάσχα (η Λαμπρή). Την πρώτη ημέρα του Πάσχα, οι άνδρες μετέβαιναν στα σπίτια των πονεμένων, όσων είχαν απωλέσει μέλη της οικογένειάς τους εντός του έτους και κατόπιν με τη σειρά περιήρχοντο όλα τα σπίτια του χωριού όπου τους προσφερόταν ρακή και από ένα αυγό.
Της Ακαθίστου. Στα παράλια του Πόντου η εορτή αυτή ήταν γνωστή ως η Παναγία η χ̆ιλιάρμενος, η βυθίσασα χίλια άρμενα, ενώ εις το εσωτερικό (ενδοχώρα) του Πόντου ελέγετο απλώς Ακάθιστος, όπως και στην Ελλάδα.