Ιτέα. Χωριουδάκι που αριθμούσε 15 τουρκικά σπίτια κοντά στο ποτάμι Ρυάκιον κάτω από τα Καταφύγια. Η Ιτέα φαίνεται ότι παλιότερα υπήρξε σπουδαία κώμη καθώς αναφέρεται στη Βυζαντινή αλλά και στην ιστορία των Κομνηνών.
Θέμπεδα και Θέμπερα (εκ του όθεν και πέραν – τουρκιστί Τέμπετα). Χωριό που απείχε 2 ώρες από την Αργυρούπολη προς τα δυτικά. Κείται σε γραφικότατη κοιλάδα κάτω από το όρος Τάσσ τεπέν κι έχει παρακείμενο διαυγές ρυάκι.
Ζύγανα όρος. Στα τουρκικά Ζύγανα δαγί και Ζυγγάνεον, κατά τον Περικλή Τριανταφυλλίδη (Ποντικά σελ. 63) ετυμολογείται εκ του Ζυγός και Κάνειον. Ήταν όρος ψηλό και απότομο και στις δύο του πλευρές.
Ζαγκάρ ή Ματέν. Ελληνικό χωριό όπου υπήρχε μεταλλείο μόλυβδου. Κείται στο τμήμα Χερροιάνων στους πρόποδες όρους σε τραπέζιο σχήμα, με ναό αφιερωμένο στον Άγιο Μεγαλομάρτυρα Δημήτριο.
Δζίτης ποταμός (Τσίτης). Το μεγαλύτερο ποτάμι που συμβάλλει στον Κάνιν ποταμό. Διατρέχει ρου 6,5 ωρών απ’ τις πηγές του όρος του Αγίου Παύλου μέχρι τον Διπόταμο δηλαδή στη συμβολή του στον Κάνιν ποταμό κοντά στην Άρδασσα.
Λαογραφικά έθιμα αλληλεγγύης της Αργυρούπολης του Πόντου. «Τα παραμόνια̤ - Τα πονεμένα - Ο Ψαλμόν - Το χουλέν - Η αργατεία - Η Γειτονία». Του Ιμεραίου καθηγητού κ Αγ. Φωστηροπούλου.