Του Χαλδογιαννάντων. Μία από τις ενορίες της Ίμερας σε δεκάλεπτη απόσταση από την Ιερά Μονή του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου που έλαβε την ονομασία της από την διαπρεπή οικογένεια των Χαλδογιαννάντων της αυλής των Κομνηνών αυτοκρατόρων της Τραπεζούντας. Έχει Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου με δέκα (10) οικογένειες.
Η Ιερά Μονή Χαίνου. Ετιμάτο στη μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου. Όπως αναφέρουν και καταγράφουν οι συναξαριστές της Εκκλησίας μας: «Χερείανα χώρα διακειμένη ἐστὶ μεταξὺ Χαλδίας καὶ Κολωνείας...μοναστήριον ἔχουσα παρ' αὐτὴ ἱδρυμένου, εις ὄνομα τιμώμενον τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου καὶ ἐκ βάθρου ἀνεγερθὲν παρὰ τῶν εὐγενεστάστων Γαβράδων τοῦ Χαίνου κοινῶς ἐπιλεγόμενον».
Το Φελελίμ-δάγ. Γραφικό οροπέδιο μεταξύ Άτρας και Μαυραγγελίου με άφθονα και καθαρά νερά.
Η Τεκκέ. Χωρίον πάνω στην οδό Αργυρούπολης Ερζερούμ και πάνω στον ποταμό Κάνιν. Είχε εκατό 100 τουρκικές οικογένειες. Υπήρξε σταθμός καραβανιών. Η κύρια ασχολία τους ήταν αυτή του αγωγιάτη από αιώνες πρίν και λόγω επαγγελματικής αντιζηλίας, τις άμαξες και τα αυτοκίνητα τα αποκαλούσαν διαβόλου εφευρέσεις.
Το Ταρσός. Η Άνω Ταρσός είχε τριανταπέντε (35) οικογένειες ομογενών και η Κάτω Ταρσός εκατόν είκοσι (120). Είχε επίσης δύο σχολεία και Ιερό Ναό στη μνήμη του Αγίου Γρηγορίου. Βρίσκεται κοντά σε έναν παραπόταμο του Λύκου ποταμού.
Το Ταλταπάν. Επίνειο της Αργυρούπολης στον Κάνι ποταμό και στην αμαξωτή οδό με μεγάλους κήπους και πολλά καταστήματα. Μετά την ανταλλαγή κι ενώ καταστράφηκε η Αργυρούπολη, έγινε έδρα της υποδιοίκησης και νύν νομαρχίας Γκιουμουσχανέ όπου μεταφέρθηκαν τα κυβερνητικά γραφεία στο νεόκτιστο μέγαρο το οποίο είχαν χτίσει οι Έλληνες ομογενείς στα τάγματα εργασίας.