Στο προηγούμενο τεύχος της «Ποντιακής Εστίας» (αριθμ. 144) δημοσιεύσαμε το πρώτο μέρος από την αφήγηση που έκανε στις 28 Οκτωβρίου 1956, ο καπετάνιος του αντάρτικου στον Πόντο Παναγιώτης Χατζηθεοδωρίδης ή Ασλάν (λεοντάρι) στον κ. Γεώργιο Θ. Αντωνιάδη για τα γεγονότα στα οποία συμμετείχε και ο ίδιος.
«Το Θείον και Ιερόν Ευαγγέλιον» του Iερού ναού της Αγίας Κυριακής Ισχανάντων της Σάντας του Πόντου, με ασημένια και επιχρυσωμένα εξώφυλλα, τυπώθηκε το 1889 στη Βενετία, στο ελληνικό τυπογραφείο «Ο ΦΟΙΝΙΞ».
Ασχολίες των κατοίκων
Το Βεζίνκιοϊ ήταν το πιο πλούσιο χωριό του νομού Καρς. Είχε μεγάλες εκτάσεις για γεωργία και κτηνοτροφία.
Το Βεζίνκιοϊ είναι χωριό του Νομού Καρς και κείται ανατολικά από αυτό, στους πρόποδές του λόφου Αϊ Ηλίας. Απέχει από την έδρα του νομού 12 χιλιόμετρα.
Ο Σώπ’ς ο Παύλον (Σωπίδης Παύλος), κι ο Στεφάναγας έτα κι οι δύ’ πα Αμπρικέτ’. Ο Στεφάναγας ο Στέφανον έτον πατράτσικος (εργολάβος).
Ο Αντωνόγιαννες έτον μουχτάρτ’ς σ’ Αμπρικάντων. Ο ερίφ’ς φτωχός έτον και είχεν πέντε αγουρόπα και δύο πά κορτσόπα σο κιφάλ’ν ατ’. Κι ένας έτον ατός και η γαρή ατ’, ένταν εννέα ψ̌ύα όλ’ εντάμαν.