Η μάχη τη Κοπαλάντων στη Σαντά του Πόντου

Παλληκάτια της Ενορίας Πιστοφάντων - Σαντά Πόντου 1910  Αν δεν απατώμαι ήταν η πρώτη φορά που συγκρούστηκαν κατά μέτωπο οι Σανταίοι με τα γειτονικά τουρκικά χωριά. Οι Σανταίοι γνώριζαν πολύ καλά τις προθέσεις και το μίσος των γειτονικών χωριών καθώς και το γεγονός ότι με την πρώτη ευκαιρία που θα δινόταν οι τούρκοι θα επιτίθεντο εναντίον κυρίως των απομακρυσμένων χωριών της Σάντας, Κοπαλάντων, Φτελέν και Χατζάντων με αντικειμενικό σκοπό τη λεηλασία και την αρπαγή των περιουσιών των Ελλήνων αλλά και την εξόντωση των παλληκαριών.

Print

Δαζλή Πόντου 1922 - Από το ημερολόγιο ενός Πόντιου οπλαρχηγού

Αναστάσιος Παπαδόπουλος ο περιβόητος αρχηγός και καπετάνιος του αντάρτικου του Τόπτσαμ του Πόντου ο λεγόμενος Κοτζά ή Γουτσά Αναστάς ο Κολοκοτρώνης του ΠόντουΟι κεμαλικοί, μας έλεγαν και ορκίζονταν πως έλεγαν την αλήθεια: "Είδαμε ότι ένας λευκός ιππέας με αστραφτερό ξίφος περιερχόταν τα προχώματα σας κατ' επανάληψη. Τον πυροβολήσαμε πολλές φορές αλλά στάθηκε αδύνατο να τον πετύχουμε".

Print

Ευάγγελος Ιωαννίδης Ουσταμπασίδης 1891-1978 ο Ηρωϊκός οπλαρχηγός από το Γκιουμούς Μαδέν

Ευάγγελος Ιωαννίδης Ουσταμπασίδης 1891-1978 Γεννηθείς εις Γκιουμούς ΜαδένΓεννήθηκε στο Κιουμούς Ματέν το 1891. Σπούδασε στο Αμερικάνικο Κολλέγιο της Μερζιφούντας και μιλούσε άπταιστα τα αγγλικά. Την περίοδο 1919–1920 που δεινοπαθούσε η περιοχή του Κιουμούς Ματέν απ' τους τούρκους, ο Ευάγγελος Ιωαννίδης δεν έμεινε απαθής.

Print

Χαράλαμπος Λαζαρίδης - Ο Λάμπον ο Χορόης απ’ την ηρωϊκή Σαντά του Πόντου

Χαράλαμπος Αβρ. Λαζαρίδης (Ο Λάμπον ο Χορόης) 1886-1958 Σαντά ΠόντουΟ Χαράλαμπος Λαζαρίδης ή όπως τον γνώριζαν οι περισσότεροι, ο Λάμπον ο Χορόης γεννήθηκε το 1886 στην ηρωική επτάκωμο Σαντά του Πόντου και άφησε την τελευταία του αναπνοή στη νέα πατρίδα, την Νέα Σάντα του Νομού Κιλκίς στις 5 Ιανουαρίου του 1958.  

Print

Η πραγματική ιστορία των ανταρτών της Σαντάς του Πόντου 1921-1922

Η πραγματική ιστορία των ανταρτών της Σάντας 1921-1922Ύστερα από τον εκτοπισμό των κατοίκων της Σαντάς και την λεηλασία των σπιτιών, πρόβαλε το οξύτατο ζήτημα της εξασφάλισης των μέσων διατροφής για τους αντάρτες. Μια λύση, έστω και προσωρινή του προβλήματος αυτού δεν υπήρχε τουλάχιστον κατά τον Σεπτέμβριο του 1921 χρόνο κατά τον οποίο ο τουρκικός στρατός βρισκόταν ακόμα στην Σαντά. 

Print

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ