Ο Άγιος Ιερομάρτυς Βασιλεύς έζησε κατά τους χρόνους του βασιλέως Λικινίου (307-323 μ.Χ.) και ήταν Επίσκοπος της Αμασείας του Πόντου. Ο Επίσκοπος Βασιλεύς διακρινόταν για τον ζήλο του υπέρ της πίστεως και την ακοίμητη δραστηριότητα στην επιτέλεση των καθηκόντων του.
Οι Άγιοι Θεόδωροι θεωρούνταν από τους μεγαλύτερους Αγίους του Πόντου και το όνομα Θεόδωρος είναι ακόμα και σήμερα από τα πιο δημοφιλή μεταξύ των Ελλήνων Ποντιακής καταγωγής.
Η Αγία Βαρβάρα έζησε περί το τέλος του 3ου και αρχές του 4ου μ.Χ. αιώνα, στην Ηλιούπολη. Ο πατέρας της ονομαζόταν Διόσκορος και ήταν φανατικός ειδωλολάτρης. Ήταν επίσης πολύ πλούσιος και διοικητής της Ηλιούπολης, με μεγάλη πολιτική εξουσία και δύναμη. Φανατικός δε ιερεύς της ειδωλολατρίας.
Η Αγία Μεγαλομάρτυς Κυριακή καταγόταν από τη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας. Είχε χριστιανούς γονείς οι οποίοι της έδωσαν το όνομα αυτό επειδή γεννήθηκε ημέρα Κυριακή. Μαρτύρησε τον 3ο αιώνα επί Διοκλητιανού.
Οι Άγιοι Σαράντα Πέντε μάρτυρες κατάγονταν από τη Νικόπολη του Πόντου. Μαρτύρησαν επί αυτοκράτορα Λικινίου (307-324 μΧ) στη Νικόπολη (Γαράσαρη) στον Πόντο και συγκεκριμένα στην κωμόπολη Αγουτμούς που σημαίνει, κατάπιε το φάρμακο, αλλαξοπίστησε.
