Ποντιακή Σάτιρα: Άξια σημειώσεως είναι τα σατιρικά ποιήματα των Ελλήνων Ποντίων τα οποία φανερώνουν τη διάθεση του Ποντιακού λαού να σατιρίζει με λεπτή ειρωνεία κάθε τί, που το θεωρεί γελοίο και όχι σύμφωνο με τους κανόνες του βίου, τις εθιμοτυπίας, της κοινωνίας.
Το Παλαδάντων και Παλλαλάντων. Μία από τις δέκα ενορίες της Μούζενας και η κυριότερη. Είχε 40 οικογένειες ομογενών μας Ελλήνων και Ιερό Ναό της Ευαγγελίστριας σε μεγάλη κοιλάδα.
Ο Πολαπάνος. Οροπέδιο ύψους 100 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας με καλές βοσκές μεταξύ των χωρίων Λαμπαδίας, Ζερμούδας και Τσολόχ̆αινας.
Του Ξιφιράντων. Αρχαία κώμη (χωριό) στη Μεσοχαλδία, μεταξύ των χωριών Καρέλ, Τσιμπρικά, Ζερμούδας, με ερείπια αρχαίου ναού και οικιών. Υπήρξε πατρίδα του διάσημου οίκου Ξιφιλίνων οι οποίοι διέπρεψαν στις εκκλησιαστικές υποθέσεις του Γένους.
Η Μεσοχαλδία. Πρόκειται για το σημερινό Τορούλ. Η Μεσοχαλδία αποτελούνταν από τα εξής τμήματα με 182 χωριά, χριστιανικά και τουρκικά:
Η Μουγαλτά. Μία ενορία κοντά στο ποτάμι του Μαυραγγελίου αποτελούμενη από 10 οικογένειες Ελλήνων και Ιερό Ναό προς τιμή του Αγίου Χαραλάμπους.