Ένα από τα ψηλότερα και ομορφότερα βουνά του Πόντου είναι και η οροσειρά του Αϊ Κώστα, διακλάδωσις του Άεν Παύλου της Αυλίανας. Στους χάρτες σημειώνεται με το όνομα Παλαπάν-Ντάγ, ενώ στα μέρη εκείνα ήταν γνωστό με το όνομα Αϊ-Κώστας, ενώ ο Παλαπάνος ήταν ένα τμήμα του Αϊ-Κώστα μεταξύ Τσολόχ̆αινας και Χαβίανας.
Απέσ’ ‘ς σον Θερνόν τ’ Αε-Θανασή την ημέραν ο Παπάρζαλης, ο Νάνον, ο Τσ̆αμάλτς, ο Πάντσ̆ο̤ν και ο Λοϊζογλης ο Χατσίκας επήγαν ‘ς σον Αε-Θανάσ’ αφκά ‘ς σο γι͜αλόν τη Κερασέας. Ασ’ σην εκκλησίαν κι ύστερα εκατήβαν ‘ς σο γι͜αλόν να λούσκουνταν. Έβγαλαν τα λώματα ‘τουν απάν’ ‘ς σην πέτραν και ελάγκεψαν ‘ς σην θάλασσαν.
Το Σεμέν υπαγόταν διοικητικώς στην Κερασούντα και Εκκλησιαστικώς στη Μητρόπολη Κολωνίας. Το Σεμέν ήταν το κέντρο των πέριξ 11 χωριών του Γιαλαγλί. Οι ονομασίες των χωριών ήταν οι παρακάτω:
1. Αλουτζίν
2. Αρμούτελη
3. Άρτας
4. Αχουλού
5. Βέηαλαν
"Καλήν Εσπέραν…" Έτσι επιγράφεται το παρακάτω ποίημα το οποίο γράφτηκε απο τον εκδότη του Ιστορικού και Λαογραφικού Περιοδικού "Ποντιακή Εστία" κ. Φίλωνα Κτενίδη στο τεύχος 24 το έτος 1951 στη Θεσσαλονίκη. Πρόκειται για ένα σπάνιο και αντιπροσωπευτικό δείγμα της ψυχοσύνθεσης των Ελλήνων προσφύγων εκ Πόντου. Χαρείτε το.
Το Νερόν
Κορτσόπον δωδεκάχρονον δός ‘με νερόν ας πίνω.
Αφέντη μ’ ‘κ̆’ έχω μαστραπάν, ‘κ̆’ έχω αργυροκαύκιν,
αν θέλ’τς και καταδέχεσαι πία ‘σο χαλκοστάμνιν.
Ανάθεμα αοίκ’ς γονέοις και άρ’ αοίκ’ς μαννάδες,
που ‘κ̆ι’ παντρεύ’ν τα κορτσόπα, να χ̆αίρουν οι γιοσμάδες.
Ανάθεμα, ανάθεμα, ανάθεμα σε μάϊσσα,
τρία λιρόπα για τ’ εσέν’ την μουφρεζέν εφάϊσα.