Ο χορός αυτός σύμφωνα με την παράδοση είναι αφιερωμένος στον Πάφραλη αγωνιστή κατά των τούρκων την περίοδο 1821-1838 με το όνομα Τρύφωνα ο οποίος αν και ήταν ακαταμάχητο παλικάρι, εντούτοις ήταν και μεγάλος αντιρρησίας και σχεδόν ποτέ δεν συμφωνούσε με ότι έλεγαν οι άλλοι. Σε όλα σχεδόν έπαιρνε την αντίθεση θέση.
Ο χορός αυτός, αναφέρεται στα δύσκολα χρόνια της τουρκοκρατίας κατά τα οποία οι τούρκοι παρακολουθούσαν συνεχώς τους Έλληνες της Πάφρας και ήθελαν να γνωρίζουν την κάθε τους κίνηση.
Το Καράπουνάρ είναι χωριό της περιοχής Πάφρας του Πόντου με επτά μικρούς συνοικισμούς γύρω του. Πριν από την ανταλλαγή των πληθυσμών , είχε Οκτακόσιους περίπου κατοίκους ενώ ήταν αμιγώς Ελληνικό χωριό. Το χωριό αυτό ανέδειξε περισσότερους από 30 Ιερείς και 8 δασκάλους.
Οι χοροί και τα έθιμα της Πάφρας του Πόντου διασώθηκαν στην εποχή μας μέσα από τις προσπάθειες, τις ενέργειες και την έρευνα του αγαπητού μας κ Γιώργου Αντωνιάδη εκπαιδευτικού, από τη Νέα Μπάφρα Σερρών. Η γνωριμία μας ήταν τυχαία σε μια εκδήλωση σχετική με τον Πόντο μάλλον το 2006-2007 στη Θεσσαλονίκη.
Ο Άγιος Αστέριος καταγόταν από την Καππαδοκία. Γεννήθηκε μεταξύ του 330 και 335 και πέθανε μεταξύ του 420 και 425. Αρχικά σπούδασε, κατά τα λεγόμενα του ιδίου, κοντά σε κάποιο Σκύθη, δηλαδή Γότθο, ο οποίος είχε πουληθεί αιχμάλωτος στην Αντιόχεια, αλλά χάρη στις γνώσεις του αναδείχθηκε διδάσκαλος της ελληνικής, της λατινικής και των νομικών.
Σε αυτή την ανάρτηση μου, θα μιλήσουν περισσότερο τα έγγραφα και οι εικόνες παρά τα κείμενα. Αναδεικνύονται τα ζητήματα του προσφυγικού ελληνισμού, η γενοκτονία που πεισματικά αρνείται η επίσημη τουρκική κυβέρνηση να αναγνωρίσει, η ανταλλαγή των πληθυσμών και τα μύρια προβλήματα που προκάλεσε αυτός ο βίαιος ξεριζωμός από τα πατρογονικά εδάφη χιλιετηρίδων.