Ἔτον ἕνας βασιλέας σὴν Τραπεζοῦνταν π’ ἐγάπανεν νὰ φωτίζ’ παιδία. Ἐξέγκεν διαταγὴν, ὅσα λαμπάδας στεῖλνε σὸ παλάτ, νὰ μὴ κλώθν΄ατα ὀπίσ’.
Για τα πονηρά πνεύματα, ο ποντιακός λαός είχε τις ίδιες δοξασίες με τους κατοίκους των υπόλοιπων περιοχών της ελληνικής γης.
Επεισόδια από την ζωή των «Κρυφών» της Αργυρουπόλεως – Από την Ιστορία των «Κρυφών» του Π. Β. Σαλλαπασίδη
Κουλάτ Ντάγ. Το Κουλάτ [Γουλάτ] ή Κολάτ-ντάγ ή Κολάτιον ή Καλαμπάτ-ντάγ είναι συνέχεια της οροσειράς του Ποντι(α)κού όρους Παρυάδρου [τουρκικά: Μπαλχάρ ή Μπαρχάρ-ντάγ], παρομοιάζοντας —τόσο για το ύψος, τις πολυσχιδείς κορυφές, τις βαθιές χαράδρες [ορμία], τα περίφημα Παρχάρια του και τα κρυσταλλένια νερά του— τον Θεσσαλικό Όλυμπο.
Το περίφημο πανηγύρι του Αε-Σέρ (Ασέρ-Ντάγ) και ο Σέρα χορός στην πανήγυρι του Δεκαπενταύγουστου με 1.000 χορευτές
Παραθέτω το πρωτότυπο κείμενο αποδοσμένο αρχικά στην δημοτική γλώσσα και στο μονοτονικό σύστημα γραφής και ακουλούθως στην καθαρεύουσα με το πολυτονικό σύστημα γραφής με πηγή άντλησης τα Ποντιακά Φύλλα του 1937