Δίστιχα περιοχής Σταυρίν (Χαλδίας) Πόντου από την συλλογή του Δημητρίου Κ. Παπαδόπουλου (Σταυριώτου) Γ' Μέρος
Δός με, θεία μ’, τὸ κορ’τζόπο σ’ ντὸ ἔν’ σ’ ἐμὰ τὰ χρόνα̤
ἀτὲ ἔν’ ποὺ θὰ σύρ’ καὶ παίρ’, τῆ κάρδας-ι-μ’ τὰ πόνα̤.
Δός με θεΐτσα μ’ τὴν εὐχ̌ή σ’ πολλὰ ἄν ἀγαπᾶς με
’κ̌ὶ χάται τ’ ἐσὸν τὸ καλόν, γαμπρὸν ἄν θέλτς ν’ εὐτᾶς με.
Δός με τὴ θεατέρα σου, θεΐτσα μ’, μὴ λυπᾶσαι
θὰ ἔχω καὶ παρέχ’ ἀτεν καὶ ἄλλο ντὸ φοᾶσαι;
Δός με τὴ θεατέρα σου καὶ μ’ εὑρήκ’ς μαχανάδας
ὁ γουρζουλᾶς νὰ πακλαεύ’ αἴκουνους μαννάδας.
Δός με τὸ μαντηλόπο μου, ἀτό πα ντὸ φυλάττεις;
ἐγὼ ἀτὸ θὰ δίγ’ ἀτο τὴν ἄλλεν τὴν ἀγάπη σ’.
Δός με τὸ τουφεκόπο μου καὶ τὸ μικρὸν τὴν πάλλαν
θὰ σκοτώνω τῆ σ̌κύλλ’ τὸ γιόν, κι ᾶς πάω σὴν κρεμάλαν. Διαλεκτολογία Πόντου, Ιδιωματισμοί της Ποντικής Διαλέκτου, λήμματα, ερμηνεία, ετυμολογία, διηγήσεις, θρύλοι, μύθοι
Δύο δεντρόπα ’φύτεψα, τὸ ἕναν ἔν’ καρύδι,
δύο κορ’τζόπα ’γάπεσα, τὸ ἕναν ἀσ’ τ’ [ἀγρίδι].
Δύο δεντρόπα ’φύτεψα, τὸ ἕναν ἐξεράθεν
δύο κορ’τζόπα ’γάπεσα τὸ ἕναν ἐτρελλάθεν.
Δύο δεντρόπα ’φύτεψα σὸ κάθε ντὸ παχτζόπο μ’
ἐρρίζωσαν κ’ ἐφύλλωσαν, σ̌κεπάζ’νε πολλὰ τόπον.
Δύο δεντρόπα φύτρωσαν τὸ ἕναν ἔν’ σπεντάμι
ἀτὸ αἰτία ’γέντονε κ’ ἐσέβα σὴ σεβτάν-ι.
Δύο κορ’τζόπα ἔμορφα ἡ Κερεκὴ κι Ανάστα,
τὴν Κερεκὴν ἐφίλεσα τὴν ἄλλεν ἐγκαλάστα.
Δύο κορ’τζόπα ἔμορφα θὰ πάγ’νε σὰ ζυγοῦδα
ἐμὲν ἀφοῦ ’κ̌’ ἐπέρανε νὰ τρώγ’ν ἀτ’ς τὰ λυκούδα̤.
Δύο κορ’τζόπα ἔμορφα, πολλὰ ζαροματάζ’νε
λέγ’νε με «χάσον τὰ γένα σ’ ἀτὰ πολλὰ ἀχαντάζ’νε».
Δύο κορ’τζόπα ἔμορφα, σ̌αλάκι͜α φορτωμένα
καλλίον νὰ μὴ ἔλεπα, ἀτὰ τὰ ’νεγκωμένα. Σταυρίν Χαλδίας Πόντου (Uğurtaşı). Ήθη, έθιμα, χοροί, δοξασίες των Ελλήνων Σταυριωτών της επαρχίας Αργυρούπολης του Νομού Τραπεζούντας του Πόντου
Δύο κορ’τζόπα ἔμορφα, σεβτᾶς παρακαμένα
ἐπέραν τὰ συλλογικά μ’, μάννα μ’, ναηλὶ ἐμέναν.
Δύο κορ’τζόπα ἔμορφα σερεύ’νε κατεμούτα̤
ἡ χώρα πα ’γροικοῦν ἀτο, σ’ ἐμὲν ἔχ’νε ὁμούτα̤.
Δύο κορ’τζόπα ἔμορφα, τ’ ἕναν τ’ ἄλλο ὁμάζ’νε
κανεὶς πα ’κ̌ὶ σουμών’ ἁτα, τ’ ἀνθρώπ’ τὴν πίστ’ ἀλλάζ’νε.
Δύο κορτζόπα ἔμορφα τ’ ἕναν τ’ ἄλλο τεροῦνε
κάτ’ λέγ’νε καὶ θεκλεύκουνταν, πατοῦνε καὶ γελοῦνε.
Δύο κορ’τζόπα ἔμορφα. τὸ ἕναν ἀγαπᾶ με
καὶ τ’ ἄλλο παχουλεύκεται, λέει ἀτεν «ἡ σεβτά μ’ ἔν’».
Δύο κορ’τζόπα ἔμορφα, τυλίουνταν σὴ γούλα
μ’ σύρκουμε νὰ χωρίουμαι, τσερίζ’νε τὴν κουκούλα μ’.
Δύο κορ’τζόπα ἔμορφα, τυρανίζ’νε τ’ αγούρα̤
ἔχ’νε μαγ’λόπα κόκκινα, γα̤λίζ’ ἄμον παγούρα̤.
Δύο κορ’τζόπα ἔμορφα, χαρτώματα φορτούν’ταν
βαρέα τὰ σ̌αλάκια τουν, κάθουνταν καὶ ’κ̌ὶ σ’κούν’νταν.
Δύο κορ’τζόπα λέγ’νε με νὰ μὴ πᾶς παραδίης μας
κ’ ἔπαρ’ μας σ’ ἀγκαλόπο σου, κι ὅσον θέλτς νὰ φιλῇς μας.
Δύο κορ’τζόπα ὀρφανὰ καὶ πολλὰ προκομμένα,
’κ̌’ ἐξέβεν τὸ κουσμέτ’ν ἀτουν καὶ ζοῦν πουαλεμένα.
Δύο κορτζόπα ὀρφανά, μάννας εὐχὴν ἐπέραν
’κ̌’ ἐξίωσεν ἀτ’ ὁ θεός, ν’ ἀντρίξ’ν ἕναν ἡμέραν.
Δίστιχα περιοχής Σταυρίν (Χαλδίας) Πόντου από την συλλογή του Δημητρίου Κ. Παπαδόπουλου (Σταυριώτου) Γ΄ Μέρος
Διαλεκτολογία Πόντου - Ιστορία & Λαογραφία – Βασίλειος Β. Πολατίδης – www.kotsari.com
