Ας γράφτω: «Εγέντον κεπίν» - Ανέκδοτη διήγηση Πόντου - Συλλογὴ Ανδρ. Σουμελίδου.
Εἶνας ξενητέας ἐρρώστεσεν κι ἀτότε ἐντῶκεν σὸν νοῦν-άτ’ ἡ γυναίκα τ’ καὶ τὰ παιδία-τ’. Ἐκοῦξεν εἶναν γειτονάν-άτ’ καὶ λέει-άτον:
—Ἐσὺ ἐξὲρτς ἐγὼ γράμματα τὸ ’κ̌ι ἐξέρω. Γιὰ τ’ ἀτὸ ἐκοῦκσα σε νὰ γράφς-με ἕναν γράμμαν σ’ ὁσπίτι μ’.
—Καλόν. Πὲ κι ἄς γράφτω.
—«Χαιρέτα με τὴν γυναίκα-μ’ καὶ πέ-ατεν εἶμαι πολλὰ ἄρρωστος. Τὸ κηφάλι-μ’ ἐγέντον ἄμον κολονκύθ’. Τὰ χέρια-μ’ ἄμον μαρεμμένα κλέματα. Ἡ καρδία-μ’ ἄμον λάχανον,καί»…
—Στά! στά! ἀτώρα ἐγροῖκσα ντὸ θέλτς νὰ γράφς! Θὰ γράφτ’ άτεν «ἐγὲντς κεπίν!!»
Λεξιλόγιον: ἐντῶκεν σὸν νοῦν-άτ=θυμήθηκε (χτύπησε στὸ νοῦ του)· ἐκοῦκσα-σε=σ’ ἐκάλεσα· κλέματα=κλήματα· κεπὶν=κῆπος
Ας γράφτω: «Εγέντον κεπίν» - Ανέκδοτη διήγηση Πόντου - Συλλογὴ Ανδρ. Σουμελίδου. Πηγή: Ποντιακά Φύλλα 1958 Διαλεκτολογία Πόντου, Ιδιωματισμοί της Ποντικής Διαλέκτου, λήμματα, ερμηνεία, ετυμολογία, διηγήσεις, θρύλοι, μύθοι
Διαλεκτολογία Πόντου - Ιστορία & Λαογραφία – Βασίλειος Β. Πολατίδης – www.kotsari.com
