Λαογραφικά Γλωσσικά Σύμμεικτα Έρπαας
Από Μεάλον Αλάνιν είμαι. Ας την Έρππαν ήτον έναν ώραν. Ας το Χερέρ με το ποδάριν τρία ώρας επάεναμεν. Η Λέτικα το λέομεν, με το ποδάριν έναν ώραν. Πάλι πολιτεία ήτον η λέτικα το λέομεν. Εψώνιζαμεν. Πολιτεία ήτονε.
Ακούς, γιάβρουμ; Ναι. Ύστερα ας σο Χερέριν' απάν', το Νιξάριν. Ας το Νιξάριν απάν' Τοχάτιν. Ανάμεσα 'τουν έναν ώραν ήτον; Έναν ημ'σόν ώραν ήτον; Χαρ - αβού. 'Σ σο Σαμψόνιν με τα πουδάρια̤ μας κατηβαίνισκαμ', τέσσερα ώρες κατηβαίνισκαμ'. Εκεί ΄ς σα χωρία 'τουν πα εθέρ'σαμεν, το καλοκαίριν επάεναμεν, κοκκία θέριζαμεν ΄ς σα χωρία. Ναι.΄Σ ση Σαμψονί ΄ς σα χωρία ολόερα. Ας το Σαμψόνιν ψώνιζαμεν, ας τη Λετίκαν ψώνιζαμεν - Λετίκα πολιτεία ήτον - και ας το Σαμψόνιν ψώνιζαμεν το πολλά. Κοκκία βγάλλ'νισκαμεν, κουρθάρια̤, καλαμπούκια, σάτε τέτοια βγάλλ'νισκεν το χωρίο μας. Καρτόφια̤ πα εποίν'ναμεν, απίδια̤ πα πολλά είχαμε, μεϊβάϊα πολλά είχαμεν, πεκμέζι ποίν'ναμεν. Αϊλάδια, βούδια̤ είχαμεν πρόατα πα. Αϊλάδια τηνάν είχεν, πρόατα 'κ̌' είχ̌εν. Με τα βούδια λάλ'νισκαμ τα χωράφια, για. Έλπετ με τα βούδια̤. Το χωρίον έτον τιζίν τιζίν εεε!!! Τιζίν πολλά μεάλο. Σάτε 'ς ση χωρί 'μουν 'ς ση μεσ' έναν τσ̌αϊριν, ντο ας λέω σεν! Ας το κάτω τα μεχλέϊα έναν τσ̌αϊριν είχαμε, σάτε τσ̌αϊριν για τα άλογα. Τ' άλογα κεί σάλευαν ατα, βόσκουσαν. Πρόατα, αϊλάδια παίρ'νισκαν, πέειναν πούλ'νισκαν ΄ς σο Σαμψόνιν, ζώα τοπλάευαν παίρ'νε πέειναν ΄ς σο Σαμψόνιν πούλ'νισκαν. Ναι, χάρ - αβού 'ποίηναν. Σταφύλια 'κ' είχαμεν, ας την Άμασαν έρχουσαν, φέρ'νισκαν σταφύλια̤, καρπούζια̤ ας την Άμασαν..Έρχουσαν τη Παναϊας. Με τα μουλάρια̤, με τα άλογα πέειναν, αραπάν 'κ̌' ΄είχεν, με τα ζώα έρχουσαν. Πρόατα που είχ̌εν, καβουρμάν 'ποίνισκεν, που 'κ̌' είχεν 'κ̌' εποίνισκεν. Μεχτερούδια̤ ΄κ̌΄ είχεν. Τά φαϊν μάειρευεν ά μάνα μ'; Μισίρ-ασία, φασούλια̤, πατίτζια̤, με τα φασούλια το χειμών' ποίνισκαμ' μισίρ-ασία, πουγιούρ-ασία. Κρέατα; Κοσσάρια̤ είχαμεν. Κόφνισκαμ' κοσσάρια̤. Τα περκεντέα, τ' εμπονέστια, τα κοσσάρια̤ κόφνισκαμ'. Κρέαν πα, π' εκόφνισκαν, 'γόραζεν πατέρα μ', κρέαν, κασάπην ήτονε. 'Σ σο φουρνίν ψωμία 'ποίν'ναμεν, λαβάσια̤ τέτοια παρμαχλούϊα ας τ' άσπρα τ' αλεύρια̤, τέτοια μάνα μ' ποίν'νεν, παρμαχλούϊα λαβάσια πολλά τρανά. 'Σ σο φουρνίν κρέατα - μέατα 'ά θήκαμ 'κ̌' έλεανε, ΄ς σο χαλκόν ψένισκανεν. Ούλ' πα ο κόσμος χαρ-αβού έταν.
Ποντι(α)κή Διαλεκτολογία - Ιστορία & Λαογραφία - Βασίλειος Β. Πολατίδης - www.kotsari.com
