Τη βουδί τ' αράεμαν. Διήγηση απ' την Τσιμερά της Μούζαινας της Χαλδίας του Πόντου
Διήγηση εκ του χωρίου Τσιμερά της Μούζαινας επαρχίας Χαλδίας του Πόντου. Στην Τσιμεράν τη Μούζαινας Ανανίας εχάσεν το βούδ’ν-ατ. Ερούξεν σ’ αράγεμαν η γαρή-ατ και τα παιδί-ατ. Εράεψαν αδά, εράεψαν εκεί, πουθέν ‘κ̆’ εύραν ατο, εσκώθεν κι Ανανίας σην αραήν.
Ετέρεσεν σο χωριόν κές, ‘κ̆’ ηύραν ατο, εντώκεν σο ραχ̆ίν κι΄αν’ ν’ αραγέβει ατο. Εξέβεν ούς τη Μοσκώβ τον παρχάρ. Σ’ εκείν’ απάν εβράδυνεν κιόλα, το βούδ’ ευρέθεν σο χωρίον αφκά, με τα κάτινος ζά εταράεν κι εσέβεν σο μαντρίν ατουν. Εξέβεν ο γυιός-ατ σ’ έναν ρακάν απάν’ είδε τον κύρ΄ν-ατ από μακρά να πάει ση Μοσκώφ τον Παρχάρ κιάν, ετσ̆άϊξεν κι είπεν ατον : Τα̤τά̤, το βούδ’ ευρέθεν, έλα οπίσ’. Ανανίας άμον εχολιά̤στεν, κι εκούϊξεν και είπεν ατον : Νέπαι, εγώ σ’ αράεμαν ‘κ̆’ έπρεπεν να εβγαίνα, κι από εξέβα, εγώ οπίσ’ ‘κ̆ι’ κλώσ̆κουμαι, θα αραεύ’ ατο !!!
Λεξιλόγιο:
αράεμαν = αναζήτηση ρακάν = παρυφή όρους
βούδ = βόδι κύρ = κύρης-πατέρας
ερρούξαν/ερούξαν = έπεσαν ετσ̆άϊξεν/ τσ̆άϊξεν = φώναξε
αραή/αράεμαν = αναζήτηση τα̤τά̤ς = πατέρας (τούρκ.λέξη)
εχολιά̤στεν/χολιά̤στεν = θύμωσε -πικράθηκε ζα = ζωντανά - ζώα
κλώσ̆κουμαι = επιστρέφω εσέβεν = εις βαίνω – μπήκε
Νέπαι = Ναί παί (ο παίς)
Πηγή: Π. Σαλλαπασίδης – Ποντιακά φύλλα
Ποντιακή Διαλεκτολογία & Λαογραφία - Βασίλειος Β. Πολατίδης - www.kotsari.com
