Ανέκδοτον Χαλδίας Πόντου. Τη Κρωμέτα το ξημολόεμαν
Καλόγερον εκάθουτον απές σο Αεβδήμαν κι’ έρθεν σο ξημολόεμαν ένας ερίφς Κρωμέτες.
- Αχ δέσποτα μ’, εμέν’ αξίζ’ να βάλ’νε με σο μνήμαν, πολλά είν’ τ’ αμαρτίας-ιμ’, πατούνε χ̆ίλ΄τς χωρέτες.
- Και γιάτι ερούξες άπιστε εσύ σην αμαρτίαν κι’ ατόσα εποίκες άπρεπα; Ογλήγορα για πέ 'με.
- Ω! δέσποτα μ’ ορκίσ̆κουμαι σην άγιαν κοινωνίαν τιδέν ‘κ̆’ εφτάγω μοναχός, ο διά̤βολον τουρτεύ’-με.
- Ο διά̤βολον πολλά θα λέει, άμα εσύ μ’ ακούς-ατον.
- Και ντο να φτάγω ο άχαρον; Ατώρα πα τουρτεύ’-με, έναν φλουρίν σον δέσποταν για δόσ’-ατοναν λέει με.
- Ευλογημένε, δίκιον έεις. Κάποτε πα ν’ ακούσ’-ατον.
Ρουσοχώρι. Δημ. Καρατζάς.
Λεξιλόγιο:
Αεβδήμαν = Άγιο βήμα
Ερίφς (τουρκική λέξη) = άνδρας
Ξημολόεμαν = εξομολόγηση
Χίλ΄τς = χίλιους
Ερούξες = έπεσες
Τουρτεύω = παρακινώ – πειράζω
Ογλήγορα = γρήγορα
Πηγή: Καρατζάς Δημ, Ποντιακά φύλλα, τεύχη 9ον & 10ον (1936)
Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία - Βασίλειος Β. Πολατίδης - www.kotsari.com
