Όλοι γνωρίζουν την αρχαία παροιμία: Γλαύκα εις Αθήνας, η οποία λεγόταν πάνω στην κοινοτυπία, και την έβγαλαν για τις πολλές κουκουβάγιες που είχε το ιοστεφές άστυ.
Ανάθεμά τον π’ ένοιγεν τη ξενητιάς την στράταν,
χωρίζ’ η μάνα το παιδίν και το παιδίν την μάναν,
χωρίζ’ αδέλφα̤ καρδα̤κά κι’ αντρό’να̤ αγαπημένα.
Τη ξενιτίας το νερόν πικρόν ‘κ̆ι ποτισκάται,
που πίν’ α̤το μαραίνεται, που νίφκεται σολεύει.
Ακεί σο πέραν το ραχ̆ίν, ψηλά ‘πάν’ σην πιδέβαν,
εχάθανε τα πρόατα μ’ ‘κ̆ι ξέρω που εδέβαν.
Θήμασμαν ή Θήμισμαν ή Θήμιγμαν. Ποντιακός τελετουργικός χορός που γίνεται στο γλέντι του γάμου και συμμετέχουν αντρόγυνα. -[Ιωαννίδης 1870, 15] Τραπεζούντα Πόντου: Θυμιστήδες είναι οι κατά τα Χριστούγεννα μετ' οργάνων περιερχόμενοι τας οικίας.
Αέτσ’ άμον το έπαθα, κορτσόπον να παθάντς-ι (παθάνεις),
κι άμον το δα̤βαίν’ σο κιφάλ’ τσ’, ατότες θα μαθάντς-ι (μαθάνεις).
Με την εξάντληση του ασημοχώματος της Αργυρούπολης, μια ομάδα ειδικών μεταλλουργών με επικεφαλής τον Χατζή Δημήτριο Χατζή Στ. Ζηβαρίωνος, ίδρυσε τον πρώτο πυρήνα του Μεταλλείου Σίμ γύρω στο 1800 μ.Χ.