Ο Κουκαράς. Ήθη και έθιμα των Ποντίων του Σύδενδρου Γρεβενών των καταγομένων απο τα χωριά Τεμιρτζάντων, Σεϊτανάντων, Κουταλά και Τσοπανού της Τραπεζούντας του Πόντου
Ο Κουκαράς ήταν αποκριάτικο έθιμο, για να φοβερίζουν οι μάνες τα παιδιά κάθε φορά πού θα ζητούσαν να χαλάσουν την νηστεία της Σαρακοστής, ζητώντας επίμονα να φάνε ωβόν, τυρίν, γάλα, γιουγούρτι καί βούτορον, καί για να ξέρουν οι αγράμματες γυναίκες των χωριών, πού βρίσκονταν στα παρχάρια, πότε θα ερχόταν το Πάσχα.
Η διάρκεια του Κουκαρά κρατούσε εφτά εβδομάδες, όσες ήταν και οι εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής. Μόλις τρώγανε, το βράδυ τής Μεγάλης Αποκριάς, και πήγαιναν τα παιδιά να κοιμηθούν, η μάνα έπαιρνε ένα μεγάλο κρεμμύδι ή έναν τρανόν καρτόφ' (μεγάλη πατάτα) και κατασκεύαζε τον Κουκαρά, μπήγοντας γύρω της εφτά φτερά κότας, όσες ήταν και οι εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής. Ύστερα, τον κρεμούσε με ένα σκοινί σε ένα μαδέρι του ταβανιού, στο δωμάτιο που έμεναν, κι εκεί αιωρούνταν από τον αέρα ή από το χέρι τής μάνας, κάθε φορά πού τα παιδιά ζητούσαν επίμονα να χαλάσουν την Σαρακοστή. Το φτερωτό τούτο σκιάχτρο, που έπαιρνε φανταστικές διαστάσεις στα μάτια των παιδιών, τα έκανε να υποχωρούν και να σταματούν τίς γκρίνιες και τα κλάματα, γιατί η μάνα κουνώντας με το χέρι της τον Κουκαρά έλεγε με αυστηρό και πειστικό τρόπο: Ο Κουκαράς. Το Σαρακοστιανό έθιμο των Ελλήνων της Τραπεζούντας του Πόντου
- Μή! Θα τρώει ‘σε ο Κουκαράς! Θά τρώει ‘σε ο Πότσαλον! Και τα παιδιά, μπροστά στον κίνδυνο να τα φάει ο Κουκαράς, σταματούσαν το κλάμα, για να το επαναλάβουν άλλη μέρα, πού ο οργανισμός τους θα ζητούσε αρτυμένο, για να συντηρηθεί. Για να ξέρουν οι αγράμματες γυναίκες των ορεινών χωριών πότε θα ερχόταν το Πάσχα, κά0ε Κυριακή έβγαζαν και από ένα φτερό από τον Κουκαρά, ώσπου έφταναν στο τελευταίο φτερό, και τότε καταλάβαιναν πώς άρχισε ή Μεγάλη Βδομάδα, κι άρχιζαν κι αυτές να ετοιμάζονται για το Πάσχα. Η νηστεία της Μεγάλης Σαρακοστής και το Σαρακοστιανό έθιμο του Κουκαρά στον Πόντο
Ήθη και έθιμα των Ποντίων του Σύδενδρου Γρεβενών των καταγομένων απο τα χωριά Τεμιρτζάντων, Σεϊτανάντων, Κουταλά και Τσοπανού της Τραπεζούντας του Πόντου. Πηγή κ Κώστας Καραπατάκης - Αρχείον Πόντου τόμος 38ος Λαογραφικά Σύμμεικτα Πόντου. Ήθη, έθιμα, Γλωσσικά Ιδιώματα, Παροιμίες, Θρύλοι & Παραδόσεις.
Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία - Βασίλειος Β. Πολατίδης - www.kotsari.com
