Κούντουρον, Φεβρουάριος

κούντουρον,φεβρουάριος,καζαμίας,πόντου

Ο Φεβρουάριος προστέθηκε σαν τελευταίος μήνας στο Ρωμαϊκό έτος από τον Νουμά Πομπίλιο. Το 153 π.Χ. μεταφέρθηκε στη δεύτερη θέση των μηνών του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Το όνομά του είναι λατινικό februs, a, um, που σημαίνει καθάρσιος, καθαρτικό. Ο μήνας κατά τον οποίο συνέβαιναν οι καθαρμοί ονομάστηκε Februarius mensis δηλαδή μήνας των καθαρμών όπου μετά από απάλειψη του mensis (μήνα) έμεινε η λέξη Φεβρουάριος. Οι Ρωμαίοι αφιέρωσαν το μήνα αυτό στις θυσίες εξαγνισμού. Κατά τους Ρωμαίους θεός των νεκρών ήταν ο Φέβρουος και η θεά που επόπτευε τους καθαρμούς η Φεβρούα. Επίσης ο μήνας αυτός ήταν αφιερωμένος στο θεό Ποσειδώνα λόγω των πολλών βροχοπτώσεων. Κατά το αττικό ημερολόγιο ο μήνας ονομαζόταν Ανθεστηριώνας. Ο λαός τον αποκαλεί Φλεβάρη επειδή ανοίγει τις φλέβες του και γεμίζει τη γή με νερά, ή διότι παγώνει τις φλέβες της γης. Επίσης λέγεται και κουτσοφλέβαρος για τις 28 του ημέρες όπου κάθε 4 χρόνια γίνονται 29.

Στον Πόντο λεγόταν Κούντουρος - Κούντουρον - Κούτσουρον δηλαδή με κοντή ουρά ή κουτσουρεμένος. Στην Ινέπολη και στη Σινώπη λεγόταν Κουτσ̌ούκης από το τουρκ. kǔcṳkay που σημαίνει μικρός μήνας. Στις παραπάνω πόλεις πίστευαν ότι όποιος άντρας εργαζόταν τις τρείς πρώτες ημέρες του μήνα ή όποια γυναίκα ήταν έγκυος θα γεννούσε ελαττωματικό παιδί, ο οποίο αποκαλούσαν Κουτσ̌ουκιάρικο - Κουτσ̌ουκιάρη. Στην Σαντά δεν έκαναν γάμο (χαρά) τον Φεβρουάριο επειδή τον θεωρούσαν γρουσούζη, ιδίως όταν ήταν δίσεκτος. Στο χωρίον Σταυρίν επίσης, καμιά δουλειά δεν την άρχιζαν τον μήνα αυτόν γιατί τον θεωρούσαν μήνα γρουσουζιάς.
Στον Πόντο κατά τη διάρκεια του Φεβρουαρίου συνέβαινε φοβερή κακοκαιρία όπως μας παραδίδεται από το γνωμικό : «..Ο Κούντουρον μεσόχ̌ειμος και πλέτερος..» δηλαδή ο Φεβρουάριος είναι μεσοχείμωνος και πλειότερος = δριμύς.

Παρακολουθείστε το βίντεο για τον Κούντουρο, Φεβρουάριο μήνα

Ψηλά ραχ̌ά και πράσινα και ποίος κ̌ι ζηλεύ’ σας, ασχώρετον ο Κούντουρον χ̌ονίζ’ και καπατεύ’ σας

κούντουρον,φεβρουάριος,ήθη,έθιμα,καζαμίας,πόντουΗ περίοδος αυτή ονομάζεται Λυκοχαντζού σε Κερασούντα, Όφη, Κοτύωρα, Οινόη και Τραπεζούντα. Αλυκοχαντζού επίσης στην Οινόη, αλλά και Λυκοχάντζιν στην, Τραπεζούντα, Λυκοχάντζ στην Κερασούντα, Τραπεζούντα, Σαντά και Χαλδία, ενώ Λυκοχάντζα̤ στην Άδισσα λόγω των ερώτων του λύκου και της επιθετικότητας του που αυξανόταν από το γεγονός αυτό. Το χιόνι του Φεβρουαρίου δεν είχε την παγερότητα του Ιανουαρίου και γι' αυτό έλεγαν «..Κουντούρου χ̌ό̤νιν βούτερον..» δηλαδή χιόνι Φεβρουαρίου σαν βούτυρο. Στην Ινέπολη πάλι συνήθιζαν να λέγουν : «..Φλεβάρη μου κι αν φλίβεσαι (θλίβεσαι) καλοκαιρ'νός μυρίε͜ις..» δηλαδή όσο κακό καιρό κι αν κάνεις Φεβρουάριε, καλοκαιρινός μυρίζεις.
Δοξασίες περί του Κούντουρου :
«..Ο Κούντουρον, ο Κούτσουρον ο ουραδοκομμένον....Ο Κούντουρον έν' λειφτός έν' ολίγο πα ζαντός .....Ο Κούντουρον έν' ημ'σός, ποδεδίζω τον Χριστό σ' .....Ο Κούντουρον ο κούτσουρο και ο πασαλοκάφτες... (Χαλδία : επειδή θα έκαιγαν ακόμα και πασσάλους από τα πολλά του κρύα)..Ο Κούντουρον φέρ' το κρύον, νασάν 'κείνον π' έχ̌' το βίο... (Σούρμενα : για όποιον είχε πλούσιο βιός κατά τον Φλεβάρη) ..Έρθεν και ο Κούντουρον θα τρως πολλά βούτουρον... (λόγω της αφθονίας των γαλακτοκομικών). Εξέβεν και ο Καλαντάρτς' σον Κούντουρον θα πάμε, αρνί μ' αν 'κ̌ι θα έρχ̌εσαι, ας σο μεράκ' θα χάμαι.. Εδέβεν πλάν' ο Κούντουρον, τη Μάρτ' τ' ωτία 'φάνθαν, τα χ̌όνια̤ όλα̤ 'λύγανε κι ας σα ραχ̌ία 'χάθαν. Η καλή μ' παρχαρεύκεται Κουντούρ' σα Λιβαδία, με τα κρενία κατηβάζ' το γάλα 'ς σα χωρία. Τέλος, στα Κοτύωρα έλεγαν (με το ζευγάρωμα των γάτων)....Έρθεν και ο Κούντουρον, τα κάτας μιάου – μιάου...

αγιολόγιον,πόντου,άγιος,τρύφωνας

Εορτές Φεβρουαρίου :

Την 1η του μηνός εορτάζεται η μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Τρύφωνος, (218-249) από την Απάμεια της Βιθυνίας του αρχαίου Πόντου. η Μαρτύρησε επι Δεκίου το 249 μ.Χ. Είναι ο άγιος των σπαρτών και προστάτης από τις καταστροφές και τις θεομηνίες.Υπαπαντή του Σωτήρος Χριστού.

Την 2α του μηνός Φεβρουαρίου τιμάται η μνήμη του Αγίου Βλασίου του Βουκόλου, από το Δεβελί Καισαρείας του αρχαίου Πόντου, ο οποίος μαρτύρησε το 54 μ.Χ.

Του Οσίου Ζήνωνος και του Ιερομάρτυρος Χαραλάμπους την 10η του μήνα. Ο όσιος Ζήνων ο γραμματοκομιστής (345-395) από τον Πόντο ο οποίος υπήρξε αρχιγραμματέας του αυτοκράτορα Ουάλη. Με το όνομα αυτό υπάρχουν ακόμη άλλοι 20 άγιοι στην Ορθόδοξη εκκλησία ως ομολογητές και μάρτυρες. Παλαιότερα τον άγιο Ζήνωνα τον γιόρταζαν οι ταχυδρομικοί αλλά ο εορτασμός αυτός καταργήθηκε.

άγιος,βλάσιος,αγιολόγιον,πόντου

Ιερομάρτυς Βλάσιος, την 11η του μήνα. Με καταγωγή από τον Πόντο ο ιερομάρτυς Βλάσιος ήταν γιατρός που θεράπευε δωρεάν τον κόσμο. Μαρτύρησε το 305 μ.Χ.

Του αγίου Θεοδώρου Τήρωνος του Μεγαλομάρτυρος την 17η του μήνα.Μαρτύρησε το 361 επι Ιουλιανού. Τον τιμούσαν πολύ στον Πόντο μαζί με τον άγιο Θεόδωρο το Στρατηλάτη. Ο Θεόδωρος ονομαζόταν Τήρων επειδή ανήκε σαν κρυπτοχριστιανός αξιωματικός στο Τηρωνικό Τάγμα.Η Παρθένα Γαλανίδου γεννημένη το 1911 στον Πόντο παραδίδει την παρακάτω προσευχή στους Άγιους Θεόδωρους που τους πίστευαν ως άγιους της τύχης : «..Άγιοι Θεόδωροι, καλοί και θαυματουργοί, εκεί που πάτε και τις τύχες συναντάτε, αν δείτε και τη δική μου να μου τη διπλοχαιρετάτε, αν κάθεται να σηκωθεί, κι αν σηκωθεί να τρέξει, να σχίσει όρη και βουνά, να' ρθει να με παντρέψει..»

  1. Ά και Β΄ εύρεση της τιμίας κεφαλής (κάρας) του Τιμίου Προφήτου Προδρόμου την 24η του μήνα.

 

 

 

Add comment


Security code
Refresh

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ