Αύγουστον, Αύγουστος

Καζαμίας,Πόντου,Αύγουστος,Ποντιακή,Λαογραφία

Ο Αύγουστος ήταν ο έκτος μήνας κατά το Ρωμαϊκό ημερολόγιο Sextilis αλλά η σύγκλητος προς τιμή του Ρωμαίου αυτοκράτορα Αύγουστου Οκταβιανού τον ονόμασε Αύγουστο, κάτι ανάλογο με τον μήνα Ιούλιο από τον αυτοκράτορα Ιούλιο Καίσαρα. Ο αντίστοιχος μήνας κατά τους αρχαίους Έλληνες ήταν ο Μεταγειτνιών. Λέγεται και Δριμάρης, Άλουστος, Συκολόγος.

Στον Πόντο λεγόταν Αύγουστος στα Κοτύωρα, την Ίμερα και τη Χαλδία. Στην Οινόη λεγόταν Αύγοστος, στην Τρίπολη και Χαλδία Άγουστος, στην Ινέπολη Άγοστος.
Ήταν από τους καλύτερους μήνες όσον αφορά τη συγκομιδή και την ωρίμανση των καρπών. Πολλές σύνθετες λέξεις προέκυψαν με πρώτο συνθετικό τον Αύγουστο και δεύτερο κάποιον καρπό, λ.χ. Αγουστάπιν, δηλαδή Αύγουστος και άπιον = το Αυγουστιάτικο αχλάδι. Με τον ίδιο τρόπο σχηματίζεται το Αγουστοκάρυδον, το Αγουστοκοκκύμελον, το Αγουστόμηλον κ.ά.

Όπως συνήθιζαν να λένε για τον Αύγουστο : «...από Αύγουστο Χειμώνα κι από Μάρτη καλοκαίρι...»
έτσι και στον Πόντο έλεγαν : «...επάτεσαμ' σον Αύγουστον και ση χ̌ο̤νί' την άκραν...» δηλωτικό ότι ο Αύγουστος είναι η αρχή του χειμώνα, όπως και ο Μάρτιος η αρχή του καλοκαιριού.

Παρακολουθείστε το βίντεο μας για τον μήνα Αύγουστο

Οινόη,Πόντου,λιμάνι,ήθη,έθιμα,λαογραφία Όπως και σε άλλες περιοχές όπου έζησε και δραστηριοποιήθηκε το Ελληνικό στοιχείο, έτσι και στον Πόντο πίστευαν στις δρίμες τις οποίες ονόμαζαν σαπέας και κατά τη λαϊκή δοξασία σάπιζαν τα ρούχα και το δέρμα. Τα παθήματα από τα σαπέας τα ονόμαζαν αυγουστιάσματα. Έτσι στην Οινόη κατά τον μήνα αυτό δεν άφηναν τα παιδιά να κάνουν μπάνιο στη θάλασσα γιατί πίστευαν ότι θα βγάλουν σπυριά ή ότι θα σαπίσει το κορμί τους : «...σαν εμπαίνισ̌κεν ο Αύγοστος ο μήνας, οι Νιώτοι άλλου τα μωρά 'τουνα 'κ̌ι' εφίνεισκανε να ελούσκουντανε ση θάλασσα. Ελέγειναν (σαπέας ένι) άλλου λούσιμον 'κ̌ι γίνεται, τον Αύγοστο τσέμου λούσ̌κεται, σαπίζει το κορμίν ατου και κακαδεύει κιόλα...»
Παρόμοιες δοξασίες υπήρχαν και σε άλλες περιοχές όπου οι Έλληνες του Πόντου απέφευγαν να κάνουν οποιεσδήποτε εργασίες διότι θεωρούσαν τις ημέρες αποφράδες.
Μία εξήγηση για τη λαϊκή αυτή δοξασία δίνει ο Γεώργιος Μέγας λέγοντας, ότι λόγω της αφθονίας των καρπών ο λαός κατανάλωνε μεγάλες ποσότητες προϊόντων οπότε πολύ συχνά πάθαινε κοιλιακές παθήσεις. Προς τούτο ενισχύει και η παροιμία του Βυζαντίου που λέει : «...περί της υγείας σου, τον Αύγουστον ερώτα...»
Παρακάτω αναφέρουμε τα φρούτα και τους καρπούς που παρήγαγαν στον Πόντο :
Φουντούκια στην Κερασούντα - Καπνόφυλλα στην Πάφρα - Σταφύλια και καρύδια στην Ινέπολη - Δαμάσκηνα (κοκκύμελα) στην Τραπεζούντα - Ψάρια σε όλες τις παραλιακές πόλεις.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι τα φουντούκια και ο καπνός του Πόντου ήταν άριστης ποιότητας και εξάγονταν κατά τεράστιες ποσότητας στην Ευρώπη και τη Ρωσία.
Είναι γνωστό σε όλους ό,τι ο Πόντος ήταν πρώτος σε παραγωγή φουντουκιών αλλά και ότι στη Ρωσία τα καπνά της Πάφρας κατείχαν τα πρωτεία γι' αυτό και ονόμαζαν τους Παφραίους, Βασιλείς του καπνού.

Εορτές του Αυγούστου

Μεταμόρφωση του Σωτήρος Χριστού την 6η του μήνα
Κοίμηση,θεοτόκου,δεκαπενταύγουστος,ποντιακή,λαογραφίαΚοίμηση της Θεοτόκου την 15η του μήνα
Μεγάλη είναι η νηστεία που καθιερώθηκε από την Ορθόδοξη εκκλησία προς τιμή της Υπεραγίας Θεοτόκου. Αυστηρή αποχή από τις τροφές αλλά και από τα πάθη και τις αδυναμίες μας.
Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κυρός (+) Χριστόδουλος, αναφέρει για την Υπεραγία Θεοτόκο : Η Παναγία είναι, κατά την ορθόδοξη δογματική διδασκαλία, σύμφωνα με όσα απεφάσισε περί αυτής η Γ΄ εν Εφέσω Οικουμενική Σύνοδος (431 μ.Χ.) : Υπεραγία, Θεοτόκος, Αειπάρθενος και Μεσίτρια. Είναι η Μητέρα του Θεού και των ανθρώπων, βασίλισσα γης και ουρανού. Πολύ όμως πριν από την οικουμενική αυτή απόφαση, οι πιστοί είχαν διαμορφώσει την συνείδηση, ότι η Μαρία, το δοχείον του Πνεύματος, υπηρέτις της προαιωνίου βουλής του Θεού "δι' ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν", ακαταίσχυντος προστάτις των χριστιανών. Δια τούτο και τιμάται ήδη από τους πιστούς των πρώτων χριστιανικών αιώνων, ενίοτε με δόσιν υπερβολής, την οποία εγκαίρως (και πριν ακόμη από το 431 μ.Χ.) οι Πατέρες επεχείρησαν να περιορίσουν στα ορθά πλαίσια, όπως τούτο αποδεικνύεται και από τον Αγιον Επιφάνιον, Επίσκοπον Σαλαμίνος Κύπρου (εκοιμήθη το 403 μ.Χ.), ο οποίος συνιστούσε ότι εις μεν τον Κύριο πρέπει λατρεία, εις δε την Θεοτόκο τιμή και προσκύνησις.

Άγιος,Φανούριος,Ποντιακή,Λαογραφία,Εορτολόγιο,ΠόντουΤου Αγίου Φανουρίου την 27η του μήνα.
Ο Άγιος Φανούριος, έζησε στα Ρωμαϊκά χρόνια, συγκρούσθηκε τότε θαρρετά με τον κόσμο της ειδωλολατρίας. Υπέστη 12 μαρτύρια για την αγάπη του Χριστού. Τα μόνα στοιχεία που έχουμε για τον Άγιο είναι η εύρεση της εικόνας του, γύρω στα 1500 μ.Χ., σύμφωνα με τα συναξάρια, ή κατ' άλλους γύρω στα 1355-1369 μ.Χ. Άλλοι υποστηρίζουν πως η εικόνα του Αγίου βρέθηκε στη Ρόδο και άλλοι στην Κύπρο. Είναι μεγάλος Άγιος της Ορθόδοξης εκκλησίας και θαυματουργός.

Αποτομή την τιμίας κεφαλής του Αγ. Ιωάννη Προφήτη και Προδρόμου τη 29η του μήνα.

Κλειδοχρονιά την 31η του μήνα, διότι έκλεινε ο χρόνος (εκκλησιαστικά) και την 1η Σεπτεμβρίου γιόρταζαν την αρχή της Ινδίκτου (εκκλησιαστική πρωτοχρονιά).

 

 

Add comment


Security code
Refresh

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ