Καλώς την κυρά νύφη μας, γαμήλιο δημώδες άσμα Κοτυώρων Πόντου
Καλώς την κυρά-νύφη μας τώρα που 'ρθε στο σπίτι μας,
Κόρη τίμα την πεθερά σ' σαν να 'ναι μάνα και κυρά σ'.
Καλώς την κυρά-νύφη μας τώρα που 'ρθε στο σπίτι μας,
Κόρη τίμα την πεθερά σ' σαν να 'ναι μάνα και κυρά σ'.
Την πιπιλομάτενα οϋι ανάθεμά 'τενα,
κι αν κ̌ι δείτε μ' ατένα, φυγαδάζομ' ατένα.
Αητέν'τς επαραπέτανεν ψηλά 'ς σα επουράνια,
είχ̌εν τσαγγία κόκκινα και το κουδούκ' νατ' μαύρον.
Εκουρφεύτεν και ν' η σύκα κι είπεν είμαι όλων καλλίων.
Σους γαμέτα κονιδέα, σουφρομίδ', και πως εισ' όλων καλλίων;
"Το κεμεντζόπο μ' έπαιζα αφκά και ΄ς σα εβόρας,
εγώ 'θάρνα τ'εμόν' έτον, ατό πως έτον χώρας;