Ίμερα Πόντου 1910 Aστική οικογένεια κας Κομματίδου - Θεοδωρίδου Σοφίας

Ίμερα του Πόντου 1910. Φωτογράφηση της αστικής οικογένειας της κας Κομματίδου - Θεοδωρίδου Σοφίας (περαιτέρω στοιχεία δεν παρέχονται αναφορικά με τους εικονιζόμενους, τον τόπο φωτογράφησης - εάν ήταν ανταλλάξιμοι και που εγκαταστάθηκαν).
H Ίμερα ή Γήμερα (κατά τον καθηγητή Ιωάννη Παρχαρίδη). Υπήρξε απ’ τις πλέον ευάνδρους, πλουσιότερες και πολυπληθέστερες κοινότητες της επαρχίας Χαλδίας. Κείται στο τμήμα της Κρώμνης στο ομώνυμο ποτάμι που πηγάζει από Άγγερης με συμπαγή ελληνικό πληθυσμό 400 οικογενειών από τις 600 που αριθμούσε παλιότερα. Κατά την παράδοση η οποία κυκλοφορούσε ευρέως και υιοθετήθηκε από τον Αθανάσιο Παπαδόπουλο Κεραμέως, άποψη που ασπάστηκε κι ο Οικονόμος της Μητροπόλεως Χαλδίας Αθανάσιος Σουμελίδης, η Ίμερα κτίστηκε επι Βυζαντινής εποχής από τον εξορισθέντα στρατηγό Ιμέριο και υπήρξε επι πολλά χρόνια το μεταίχμιο των ασιατικών εθνών: τούρκων – Τουρκομάνων – Περσών – Καρδούχων και Αρμενίων και της Αυτοκρατορίας των Κομνηνών. Ερημώθηκε όταν μετά την άλωση της Τραπεζούντας και οικίστηκε από τον Γεώργιο Ζουβάκ ο οποίος ίδρυσε την πρώτη εκεί φερώνυμη συνοικία. Ίμερα του Πόντου 1910 Aστική οικογένειας της κας Κομματίδου-Θεοδωρίδου Σοφίας - Ζωντανεύοντας τις μνήμες των Ελλήνων του Πόντου - Η φωτογραφία αφορά σε Συλλογή του κ. Θεοδωρίδη Παναγιώτη. Φωτογραφικό υλικό όπως η παρούσα φωτογραφία μπορεί να προέρχεται από Λευκώματα Συλλόγων, προσωπικές συλλογές, αναρτήσεις σε blogs ή sites όπως η Επιτροπή Ποντιακών Μελετών, το Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών, το Εθνικό Κέντρο τεκμηρίωσης και ηλεκτρονικού περιεχομένου, η Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού, η Εγκυκλοπαίδεια του Ποντιακού Ελληνισμού, η Μέριμνα Ποντίων Κυρίων, δημοσιεύσεις σε βιβλία, περιοδικά και εφημερίδες, το Αρχείον Πόντου κ.ο.κ. και αποτελεί αρχειακό υλικό το οποίο ανήκει πρωτίστως στα εικονιζόμενα πρόσωπα, τις οικογένειες και τους απογόνους τους και κατά συνέπεια σε όλο τον ποντιακό λαό. Μέσω του Kotsari.com προβάλλονται για ιστορικούς και λαογραφικούς εκπαιδευτικούς λόγους, με την όσο το δυνατό πληρέστερη τεκμηρίωση, λεπτομερή αναφορά στα συστατικά στοιχεία προσδιορισμού, χρονολογίας, γεωγραφίας, λαογραφίας (γλωσσικού ιδιώματος), συγγενικών σχέσεων, ενδυματολογίας, ιστορικών συγκυριών και συσχετισμού με άλλο παρόμοιο υλικό από τον Πόντο. Σε κάθε περίπτωση γίνεται μια σοβαρή προσπάθεια ενδυνάμωσης-ενίσχυσης των φωτογραφιών αρχείου με όλα εκείνα τα στοιχεία (ιστορικά και λαογραφικά) τα οποία είναι ικανά να τις παρουσιάσουν στο σήμερα με όσο το δυνατό μεγαλύτερη πληρότητα πληροφοριών και στοιχείων για την καταγωγή και σημασία τους. Στην πλειονότητα τους οι παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες έχουν επεξεργαστεί και επιχρωματιστεί με σεβασμό στα πρόσωπα που εικονίζονται, στις ενδυμασίες και στα δομικά μέρη της κάθε εικόνας καθώς στην αρχική τους μορφή τις περισσότερες φορές έχουν σχισίματα, ρωγμές, λείπουν κομμάτια ή τις έχει διαβρώσει ο χρόνος και η κακή αποθήκευση. Η σύγκριση μιας σχισμένης, φθαρμένης από τον χρόνο αυθεντικής φωτογραφίας με την αποκατεστημένη εκδοχή της αποδεικνύει την ουσιαστική σημασία της ψηφιακής διάσωσης των ιστορικών αρχείων. Πρόσωπα που κινδύνευαν να χαθούν κάτω από τις ρωγμές του χαρτιού, αποκτούν ξανά καθαρές εκφράσεις, επιτρέποντάς μας να συνδεθούμε άμεσα με την ιστορία τους.
Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία – Βασίλειος Β. Πολατίδης – www.kotsari.com
