Αυτουρασάν Γαύζας του νομού Αμάσειας του Πόντου

αυτουρασάν,κάβζας,γάβζας,αμάσειας,πόντου,Κοτσακεχαγιά,Χαϊταλά,Γιόρογλου,Ταυσάντάγ,Αλογάς,τσαϊ,Οσμόν,ογού,ΠαγιάτΤο Ατουρασάν ήταν ένα αμιγώς Ελληνικό χωριό με 70 ελληνικές οικογένειες το οποίο υπαγόταν στην επαρχία Γαύζας του νομού Αμάσειας. Είχε μια εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπους και ένα παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στα οποία λειτουργούσε ο μοναδικός ιερέας του χωριού, ο παπα-Χαράλαμπος.
Είχε ένα ελληνικό σχολείο με 45 μαθητές και με δάσκαλο τον Σταύρο του οποίου το επίθετο δεν το θυμάμαι. Καφενεία και άλλα μαγαζιά δεν υπήρχαν στο χωριό. Προύχοντες ήταν : ο πρόεδρος του χωριού, ο αντιπρόεδρος Ιωάννης, ο πατέρας μου Αναστάσιος Κοτσακεχαγιάς κι’ εγώ, ενώ οι μορφωμένοι ήταν : ο ιερέας, ο δάσκαλος και ο ψάλτης.
Το Ατουρασάν ήταν χωρισμένο σε τρείς μαχαλάδες :
Στο μαχαλά του Κοτσακεχαγιά, στο μαχαλά του Χαϊταλά και στο μαχαλά του Γιόρογλου. Η ύδρευση γινόταν από τρείς βρύσες. Λυράρηδες ή άλλοι λαϊκοί οργανοπαίκτες δεν υπήρχαν, ενώ ο μόνος τραγουδιστής του χωριού ήμουν εγώ που τραγουδούσα μεταξύ άλλων το τραγούδι : «πουγάρ πασιντανί τουράκ κισ» = “Η κοπέλα στη δροσερή βρύση”.

αυτουρασάν,κάβζας,γάβζας,αμάσειας,πόντου,Κοτσακεχαγιά,Χαϊταλά,Γιόρογλου,Ταυσάντάγ,Αλογάς,τσαϊ,Οσμόν,ογού,ΠαγιάτΤο Ατουρασάν ήταν απ’ τα γραφικότερα χωριά και περιβαλλόταν από ένα δάσος ονόματι «Ταυσάν τάγ» έκτασης 40.000 στρεμμάτων περίπου που βρισκόταν στο ομώνυμο βουνό (Ταυσάν τάγ) σε υψόμετρο 1.100 μέτρα.
Είχε επίσης και μία λίμνη ονόματι «Τεπέ-κιόλ» εκτάσεως 15.000 τετραγωνικών μέτρων καθώς κι ένα μικρό ποτάμι το οποίο ονομαζόταν «Αλογάς-τσαϊ».
Τα κοντινότερα χωριά προς το Ατουρασάν ήταν το «Οσμόν ογού» το «Παγιάτ» και η πόλη Γαύζα που απείχε μια ώρα απ’ το χωριό μας.
Ήταν πλούσιο χωριό και οι κάτοικοι του ζούσαν απ΄τη γεωργία και κτηνοτροφία. Κάθε οικογένεια κατείχε έκταση γης περίπου από 70 έως και 150 στρέμματα και όλες οι αγροτικές εργασίες (όργωμα-σπορά-αλώνισμα) γίνονταν με τα βόδια. Οι κάτοικοι του χωριού μας εκτός απ’ την γεωργία επιδίδοντας και στην κτηνοτροφία εκτρέφοντας γελάδια και βουβάλια και κάθε οικογένεια είχε τέτοιο αριθμό ζώων ανάλογο με τα μέλη και την οικογενειακή-οικονομική της κατάσταση με μέγιστο αριθμό τα 30 κεφάλια ζώων ανά οικογένεια. Για τη βοσκή των ζώων υπήρχαν εκτεταμένες βοσκές (παρχάρια) συνολικής έκτασης 50.000 στρεμμάτων περίπου που βρίσκονταν στις τοποθεσίες «Τεπέ Κόλ» «Κιρέν Πουναρί» και «Γιάγλα».
Το Ατουρασάν πρωτοκατοικήθηκε το 1700 από μετανάστες που είχαν έρθει από την κωμόπολη «Τσίν Κήρ». Στην περιοχή του χωριού μας, την περίοδο 1918-1920 είχε συσταθεί ελληνικό αντάρτικο και δόθηκαν πολλές και σκληρές μάχες εναντίον των τούρκων με τον τρομερό καπετάνιο Γάζ Κόζ.
Δεινοπαθήσαμε απ’ τις ληστρικές επιδρομές των τούρκων οι οποίοι κυριολεκτικά μας ξεγύμνωσαν. Το 1920 σκότωσαν δέκα άντρες και έκαψαν δύο σπίτια. Στη συνέχεια εξόρισαν τους κατοίκους του χωριού στη Μαλάτια, στο Ντιάρμπεκιρ, στο Χαλέπι (Συρία) και στο Μπεϊρούτ (Βυρυττό-Λίβανο).
Στην Ελλάδα ήρθαμε με την ανταλλαγή στην αρχή στην Θεσσαλονίκη και στη συνέχεια στο Λιθότοπο Σερρών όπου και μας εγκατέστησαν οριστικά και όπου μένουμε ως και σήμερα.

Πηγή : Ποντιακή Ηχώ - Τεύχος Tεύχος 11ον  Αθήναι 1983
Κοτσακεχαγιάς Συφρόνιος (Σωφρόνιος) γεννημένος στη Γαύζα το 1901.

 

Add comment


Security code
Refresh

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ