Κοτύωρα (Ορδού) Ordu Πόντου, Ιστορία, Γεωγραφία, Οικονομία, Διοίκηση

κοτύωρα,φαρνάκεια,κερασούς,κοτύωρον,κύτωρα,τσάμπασιν,κυτέωρον,κυτέωρος,κοτυωρίτες,κοτυωρικοί,μύριοι,μεταλλεία,χαλύβων,κrazlimani,boztepe Τα Κοτύωρα ήταν παράκτιος οικισμός στη νότια ακτή του Εύξεινου Πόντου, ανατολικά της Σινώπης, στην περιοχή των Τιβαρηνών. Η θέση του οικισμού δεν έχει εντοπιστεί με βεβαιότητα. Σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή, τα Κοτύωρα τοποθετούνται στο Kraz Limani, στα βόρεια της σύγχρονης πόλης Ordu και 45 χλμ. Α-ΒΑ του Giresun (Φαρνάκεια-Κερασούς). Η ταύτιση με το Kraz Limani βασίζεται στα ίχνη αρχαίου λιμανιού που βρέθηκαν στη θέση αυτή, καθώς και στο γεγονός ότι στους νεότερους χρόνους το Ordu μετονομάστηκε σε Κοτύωρα, παίρνοντας ξανά την αρχαία ονομασία.

Παρακολουθείστε το σχετικό μας βίντεο

Εκτός από το όνομα «Κοτύωρα», που μνημονεύεται από τον Αρριανό και το Διόδωρο, το τοπωνύμιο παραδίδεται από τον Πτολεμαίο και ως «Κοτύωρον», ενώ ο Περίπλους του Ευξείνου Πόντου μνημονεύει τη θέση ως «Κοτύωρος». Σύμφωνα με το λεξικό Σούδα, μεταγενέστερη είναι η ονομασία «Κύτωρα». Αυτή η ονομασία, καθώς και οι «Κυτέωρον», «Κυτέωρος» και “Cytorus”, που μνημονεύει ο Πτολεμαίος, είναι παραφθορές του αρχικού τοπωνυμίου. Οι κάτοικοι της πόλης καλούνταν Κοτυωρίτες και Κοτυωρικοί. Ο Ξενοφών αναφέρει ότι τα Κοτύωρα ήταν πόλη ελληνική, αποικία της Σινώπης.

Παρακολουθείστε το σχετικό μας βίντεο για το δημώδες άσμα Έναν βούραν τσατσόπα σε ρυθμό Τίκ απ΄τα Κοτύωρα του Πόντου

Στις αρχές του 400 π.Χ. στάθμευσαν εκεί οι Μύριοι, στο δρόμο τους από την Τραπεζούντα προς την Ηράκλεια. Αρχικά οι κάτοικοι των Κοτυώρων δεν τους υποδέχθηκαν φιλικά. Απαγόρευσαν την είσοδο των στρατιωτών στην πόλη, αρνήθηκαν την περίθαλψη των ασθενών και δε δέχτηκαν να έχουν εμπορικές συναλλαγές με τους Μυρίους, με αποτέλεσμα να καταστεί αδύνατος ο ανεφοδιασμός του στρατού. Οι μισθοφόροι τότε εισέβαλαν στην πόλη, εγκατέστησαν τους ασθενείς τους σε μερικές κατοικίες και λεηλάτησαν τα κτήματα των κατοίκων. Οι βιαιοπραγίες τους προκάλεσαν την επέμβαση της Σινώπης, που έστειλε πρέσβεις στην πόλη. Χάρη στη μεσολάβησή τους οι σχέσεις μεταξύ των Κοτυωριτών και του μισθοφορικού στρατεύματος αποκαταστάθηκαν. Περίπου το 183/2 π.Χ., μετά την κατάληψη της Σινώπης από το Φαρνάκη Α΄, βασιλιά του Πόντου, οι αποικίες της Σινώπης Κοτύωρα και Κερασούς υπήχθησαν και αυτές στο βασίλειο του Πόντου, είτε ακολουθώντας τη μητρόπολή τους είτε επειδή κατακτήθηκαν. Λίγο αργότερα, περίπου το 180 π.Χ., ο Φαρνάκης Α' μετέφερε κατοίκους από τα Κοτύωρα και την Κερασούντα για την ίδρυση της γειτονικής Φαρνάκειας. Έκτοτε φαίνεται πως τα Κοτύωρα παρήκμασαν και συρρικνώθηκαν δημογραφικά, καθώς ο Αρριανός αναφέρει ότι στην εποχή του ήταν κώμη, και μάλιστα όχι αρκετά μεγάλη.

κοτύωρα,φαρνάκεια,κερασούς,κοτύωρον,κύτωρα,τσάμπασιν,κυτέωρον,κυτέωρος,κοτυωρίτες,κοτυωρικοί,μύριοι,μεταλλεία,χαλύβων,κrazlimani,boztepe Η ιστορική συνέχεια των Κοτυώρων κατά τη Βυζαντινή περίοδο παραμένει αβέβαιη. Η σιωπή των πηγών της εποχής αυτής για το τοπωνύμιο υποδηλώνει ότι ίσως ο οικισμός είχε εγκαταλειφθεί. Γι’ αυτό διατυπώθηκε η υπόθεση ότι μετά την παρακμή της πόλης, το αργότερο στους Ύστερους Μεσαιωνικούς χρόνους, οι Κοτυωρίτες μετεγκαταστάθηκαν στο γειτονικό Vonalimani, ονομασία που σώζεται μέχρι σήμερα. Παρ’ όλα αυτά, η ύπαρξη μέχρι και το 19ο αιώνα ενός βυζαντινού φρουρίου στην περιοχή του Ordu είναι ένδειξη ότι ο οικισμός εξακολούθησε να υπάρχει και κατά τους Βυζαντινούς χρόνους. Το φρούριο δε σώζεται πλέον και η συνέχεια της κατοίκησης είναι αδύνατο να πιστοποιηθεί, καθώς στην τοποθεσία υπάρχουν σήμερα στρατιωτικές εγκαταστάσεις.

Με βάση τον εντοπισμό της θέσης των Κοτυώρων κοντά στο σύγχρονο Ordu συνάγεται ότι οι κάτοικοι της πόλης ασχολούνταν με τη γεωργία και την κτηνοτροφία, καθώς στην ενδοχώρα ανατολικά του Ordu βρίσκονται εκτάσεις κατάλληλες για καλλιέργεια και βοσκοτόπια. To λιμάνι των Κοτυώρων εξυπηρετούσε το εκτεταμένο θαλάσσιο εμπόριο της Σινώπης. Από την πόλη αυτή η Σινώπη προμηθευόταν πιθανότατα σίδηρο, αφού από τα Κοτύωρα διοχετεύονταν στην αγορά τα μεταλλεύματα που εξορύσσονταν στα μεταλλεία των Χαλύβων.

Η πόλη δεν είχε πλήρη αυτονομία. Στα τέλη του 5ου αι. π.Χ. οι κάτοικοί της ήταν υποχρεωμένοι να πληρώνουν φόρο στη Σινώπη, ο οποίος θεωρούνταν ένα είδος ενοικίου για τη χώρα των Κοτυώρων, επειδή κατά την ίδρυση της αποικίας η Σινώπη ήταν εκείνη που είχε καταλάβει τη γη για λογαριασμό των Κοτυωριτών. Την ίδια εποχή η εξάρτηση των Κοτυώρων από τη μητρόπολή τους επεκτάθηκε και στη διοίκηση της πόλης, την οποία είχε αναλάβει ένας αρμοστής διορισμένος από τη Σινώπη. Τέλος, μαρτυρείται και η ύπαρξη ενός αστυνόμου, αλλά περισσότερα στοιχεία για το χρονικό προσδιορισμό της δράσης του δεν έχουμε. Τα στοιχεία για τις λατρείες που υπήρχαν στην πόλη περιορίζονται σε μια θρυλούμενη ανεύρεση ενός χρυσού αγαλματίου που παρουσιάζει πιθανόν τον Ερμή.

Aν δεχτούμε την ταύτιση των Κοτυώρων με το λιμάνι κοντά στο σύγχρονο Ordu, η πόλη βρισκόταν στην αρχή μιας οδού που οδηγούσε στην ενδοχώρα· δύο μεγάλα δέλτα ποταμών στα ανατολικά εξασφάλιζαν τον ανεφοδιασμό της πόλης σε τρόφιμα και μία ακρόπολη δέσποζε στα παράλια. Ίχνη από το λιμάνι της πόλης λαξευμένα στο βράχο ήταν ορατά στο Kraz Limani μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, αλλά δε διακρίνονται πλέον. Τα Κοτύωρα περιβάλλονταν από τείχος, όπως συνάγεται από την αφήγηση του Ξενοφώντα, αλλά κατάλοιπά του δεν έχουν βρεθεί. Πηγές του 19ου αιώνα ταυτίζουν την ακρόπολη με το σύγχρονο Boz Tepe. Λίγο νοτιότερα του Ordu σώζονται τα ερείπια ενός φρουρίου με τη χαρακτηριστική λαξευμένη υπόγεια δίοδο που οδηγούσε σε μία δεξαμενή. Το οχυρό ήταν πιθανότατα έργο των ηγεμόνων του Πόντου.

Πηγή : Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού

Παρακολουθείστε το σχετικό μας βίντεο για τη βάφτιση στα Κοτύωρα του Πόντου

 

Pin It

Print

Add comment


Security code
Refresh

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ