• Home

Η Νικόπολις (Σιαπίν Καρά Χισάρ ή Σιαπίν Καρά Χισάρ Σαρκί, Şebinkarahisar), του Πόντου. Ιστορικόν Σημείωμα Θωμά Ηλ. Σπαθόπουλου.

Πλήθος λαού κάτω απο το κάστρο της ΓαράσαρηςΗ Νικόπολις (Σιαπίν Καρά Χισάρ ή Σιαπίν Καρά Χισάρ Σαρκί Şebinkarahisar), του Πόντου βρίσκεται προς τα Νότια της Κερασούντας με την οποία συνδέεται με δημόσια οδό από την οποία απέχει περί τα 90 χιλιόμετρα. Αφορμή της κτίσεως της είναι η μάχη η οποία δόθηκε το 66 π.Χ. με τις ακόλουθες συνθήκες.

Pin It

Print

Λεξιλόγιον Νικοπόλεως Αλεξ. Ι. Παπαδόπουλου (Λιτσασενού)

Χωρικές γαμήλιες ενδυμασίες Ελλήνων Νικοπολιτών Πόντου1. Μετένιν, τουρκική λέξη = μεταλλείο
2. Άστ’ = ενόσω
3. Εδουλεύϊσ̆κεν = δούλευε
4. Επαρινεύκουσαν = απασχολούνταν
5. Σαγιάν, τουρκική λέξη = κύρος, χάρις

Pin It

Print

Ιδιωματισμοί της Ποντιακής Διαλέκτου. Π.Η. Μελανοφρύδη: Χασ̆χασ̆ίτα, Βαίνω, Εμπαίνω, Πρωτόγαλον - σ̆κυρόγαλον, Σερέκ’, Νόσος, Χωμολέον. Μέρος Πέμπτο.

Gümüşhane Αργυρούπολις Πόντου 1909Χασ̆χασ̆ίτα
Χόρτο του αγρού (παπαρούνα) με το οποίο μαζί, ανακατεμένο με άλλα χορταρικά όπως τυριζίτας, στρατίτας, κιντέας, σαχταρούτσας κ.ά. παρασκεύαζαν το εύγεστο, μυρωδάτο και θρεπτικό φαγητό χάπσ̆ια το οποίο σε μερικά χωριά λεγόταν αλυκά.

Pin It

Print

Ιδιωματισμοί της Ποντιακής Διαλέκτου. Π.Η. Μελανοφρύδη: Τσούνα και μιαντή. Τρικέφαλον οφίδ’. Άγιος ο Κύρτς. Τη συντέκν’ ιμ’ το χωράφ’ έτον. Άπιστον ουντάν ομνύ’ ο πιστεμένον πιστεύ’ α̤τον. Άρκον. Δ' Μέρος.

Ελληνίδες Κοτυωρίτισσες με τις επιχώριες παραδοσιακές τους ενδυμασίες.Τσούνα και μιαντή
Στην περιφέρεια Κρώμνης μεταχειρίζονταν την ύβρη αυτή: τσούνα και μιαντή, προς παντός στις γυναίκες σε σοβαρούς καβγάδες. Ήταν μια απ τις πιο σοβαρές ύβρεις και στρεφόταν κατά της ηθικής και της τιμής της υβριζόμενης η οποία παρομοιαζόταν με σκύλα αδιάντροπη, μιασμένη, βρωμερή, μολυσμένη γυναίκα.

Pin It

Print

Ιδιωματισμοί της Ποντιακής Διαλέκτου. Π.Η. Μελανοφρύδη: Μέγγκλα, Τα ζώδια, Κύρβας, Χαντσεύω, Κρούγω. Γ' Μέρος.

Μαθητές του Φροντιστηρίου Τραπεζούντος 1903 - Ἄφετε τὰ παιδία καὶ μὴ κωλύετε αὐτὰ ἐλθεῖν πρός με, τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. [Ματθ. ιθ’ 14.2]Μέγγκλα
Μέγγκλα = χοντρό, στραβό ραβδί, μαγκούρα, κατ’ αντίθεση προς την βίτσαν = λεπτή εύκαμπτη βέργα, στουράκ = βακτηρία /μπαστούνι, λοπούτ’ = χοντρή βακτηρία, τοπούζ’ = ρόπαλο, λεπτό στα λαβή και χοντρό στο κάτω μέρος. Χλευαστικά λεγόταν: Άμον μέγγκλα = άγαρπο, άσχημο. Η λέξη μεγγκλαράς δεν υπήρχε ως έκφραση.

Pin It

Print

Ιδιωματισμοί της Ποντιακής Διαλέκτου. Π.Η. Μελανοφρύδη: Σελβίρα, Σ’ αποκαμάρωμαν έρθεν, Μνημόρα̤ ανοί’, Τσιμπαρά̤ουμαι, Μιαντή, Χόχορας (κουκουβάγια), Χατσένια. Β' Μέρος.

Ναυτική εκστρατεία Νέοι Έλληνες του Πόντου κατά τη διάρκεια βαρκάδας Σελβίρα
Ένα σπάνιο όνομα που δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ξενόφερτο. Το όνομα Ελβίρα δεν ήταν γνωστό στον Πόντο. Φαίνεται να προέρχεται απ’ το τουρκικό σεβλίν που είναι το κυπαρίσσι. Δηλαδή Σελβίρα σημαίνει Κυπαρισσένια, Κυπαρέσσα, εξ' ου και το Παρέσσα.

Pin It

Print

More Articles ...