Τ’ εμόν η ψ̆ή μικρόν αρνίν κείται σ’ εσά τα χ̆έρι͜α,
αν θέλ’τς με το μέλ’ έπαρ’ το αν θέλτς με τα μαχ̆αίρι͜α.

Καλά ‘ποίκα κι εγάπεσα ‘ς σ εσόν τη γειτονία,
κατ’ εποίκα γαντούρεψα και-ν εφίλεσ’ ατέν μίαν,
με τ’ ετέρεσα ατέν μίαν, έμαθεν-α η γειτονία,
έμαθεν-α ο αδελφός ατς, έκ’σεν ατο κι ο γαμπρός ατς,

Τη πόρτας-ισ’ τα ξύλα έτερα είν’ έτερα,
τον Θεό σ’ αν αγαπάς κόρ’ έλα ‘ς σ’ εμέτερα.

Κείται στο ποτάμι της Τσίτης απέχουσα απ΄ την Άρδασσα ως 4 ώρες, χτισμένη στις δύο κοίτες του ποταμού Σίδης και συνδέεται με γέφυρα την οποία ίδρυσαν με συνδρομές των μεταλλουργών της Άδυσσας που εργάζονταν στο Καπάν, με πρωτεργάτη της προσπάθειας τον Κιαφέρ Σάββα.

Δημοσιεύω τη μουσική, την ποίηση και τη χορογραφία ενός άγνωστου μέχρι σήμερα, ποντιακού λαϊκού χορού. Τον οφείλουμε στον συμπατριώτη μας δικηγόρο κ. Ι. Χαρατσίδη. Η καταγραφή της μουσικής καθώς και η χορογραφία του που δημοσιεύονται παρακάτω οφείλονται στον κ. Κουτσογιαννόπουλο, ο οποίος προθυμότατα μας βοήθησε.