Μουτζουρούμης επιθ. αμάρτ, μουτζουρούμ΄ς Χαλδ. Μουτζιρούμ'ς Χαλδ Θηλ. Μουτζουρούμ'σσα. Ουδ. Μουτζουρούμ'κον, μουτζιρούμ'κον. Ξένη λέξη. Ανίκανος προς πάσαν πράξιν, αδύναμος.

Εδέβαν τα Χριστούγεννα έρθανε και τα Φώτα,
άνοιξον το καρδόπο σου, τη Παραδείσ’ την πόρταν.

Αν αποθάνω θάψτε ‘με σ’ έναν ψηλόν ραχ̆όπον,
ν’ ακούγω τσ̆οπάν’ σ̆ύριγμαν και γαβαλί λαλόπον.

Εγάπη μ' ‘ς σα Χ̆ερροίανα και γω ΄ς σα ξενιτείας,
γράφτω γράμμαν και στείλ’ ατέν κι απέσ’ τ’ αροθυμίας.

Έταιρον κι η λυγερή πάν’ ούλον τον ποταμόν,
έταιρον επέρασεν η κόρη ‘κ̆΄ επόρεσεν.