Ο αείμνηστος Νικόλαος Πολίτης στη μελέτη του «Λαογραφία» στο Δελτίο της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρίας τόμος Α΄, σελίδες 3-18, καθορίζοντας τα αντικείμενα τα οποία εξετάζει η λαογραφία, καταλήγει μεταξύ αυτών και τον στρατιωτικόν βίον.

Παραμονή τη Χριστού σο χωρίον. Νύχτα. Σκοτία πίσσα. Τα παιδία επέρασαν ας σα πόρτας τ οσπιτίων με τα φενερόπα σα χ̆έρι͜α τουν κι έψαλαν το «Χριστός γεννάται σήμερον» με τ’ έμορφα λαλόπα ‘τουν.

Οι αρραβώνες γίνονταν στο σπίτι της μνηστής όπου συγκεντρώνονταν συγγενείς του γαμπρού και της νύφης. Η τελετή άρχιζε με σχετική εισήγηση εκ μέρους του πατέρα ή του αδελφού ή άλλου πρεσβυτέρου συγγενούς του γαμπρού για το σκοπό της συγκέντρωσης και εζητείτο η συγκατάθεση του πατέρα ή της μητέρας της νύφης. 

Αρ’ ατώρα κόψον και τ’ ανέμ’ το είδος.
Ασ’ Ισ̆χανάντων Αρκουρής (ο λυκοπάππον τ’ Αβραάμ που έν' 'ς σο Βολοβότ), έναν Ανοιξές ημέραν εφορτώθεν χαρτώματα και εχπάστεν να πάει σ’ Ακρεπέγαδα, να στεγάζ’ το μαντρίν ατ’. Σ’ αχ̆ερώνια κιάν όνταν επέρεν, ερχίνεσεν να κρούει έναν πορανόπον.

Ο τσ̆ανταρμάς εφάνθεν, σ’ οσπίτα̤ ‘σουν κλωστέστεν,
ατώρα ατός εχάθεν, ελάτεν ‘ξάν χορέψτεν.

Ατοίν ΄ξάν πώς εφάνθαν, φυγάτεν εσείν νυφάδες,
επήγαν και ν’ εχάθαν, εβγάτεν ασ’ οτάδες.