Κατά τον τέταρτον χρόνον της βασιλείας Mαρκιανού του ευσεβεστάτου βασιλέως, ήτοι εν έτει υνδ΄[454], εγεννήθη ο εν Aγίοις Πατήρ ημών Iωάννης ούτος, εν Nικοπόλει της Aρμενίας. Mαθών δε τα ιερά γράμματα, αφ’ ου οι γονείς του απέθανον, εμοίρασε τα υπάρχοντά του εις τους πτωχούς, και έκτισεν ένα Nαόν εις την Yπεραγίαν Θεοτόκον, και ησύχαζεν εις αυτόν ομού με άλλους δέκα Mοναχούς.
Αφέντη μ’ Αϊ Γιώργη μου, τίμιον καβαλλάρη,
αρματωμένος με σπαθιά και με χρυσό κοντάρι.
Κόρη μ’ απ’ άλλο μαχαλά, τι φτάει αδά ο νιόγαμπρο;
Ήρτεν (ν)α κλέφτει κόρη έμορφη και μαυρομάτα.
Άκουσ’, άκουσε νιόνυφος, και κυρά συμπεθέρα.
Άκουσε τι σε μήνυσε του νιόγαμπρου η μάνα:
Κοιμάτ' αστρί, κοιμάτ΄αυγή, κοιμάται νιό φεγγάρι
κοιμάται κόρην έμορφη κοντά στο παλικάρι.
Το παλικάρι χαίρεται κι η κόρη αναζενάζει.
Βάλαμ' τις τάβλες αργυρές μαντήλια συρματένια,
βάλαν κι εμέ….ωχ αμάν γκέλ αμάν
βάλαν κι εμένα κερναστή στης τάβλας το κεφάλι.
Για να κερνώ τους άρχοντες και τις πραματευτάδες.